کار و مسیر شغلی › روانشناسی سازمانی (رضایت، تعهد، تعادل کار/خانه، تعلق)
۱۳ آزمون مرتبط
برنامه، حقوق، حجم کار و مسئولیت را منصفانه میدانید و مدیر بدون جانبداری تصمیم میگیرد. پاداش و رویه جدا است.
رویههای بازخورد عملکرد، تعیین افزایش حقوق و ارزیابی کار را از «خیلی ناعادلانه» تا «خیلی عادلانه» درجه میگذارید.
در تصمیمهای سرپرست، صداقت، بازخورد، پیگیری و راه اعتراض از یک حس مبهمِ بیعدالتی جدا و قابل گفتن میشود.
اگر سازمان تعدیل یا بازسازی داشته، انصاف روند و امکان حرف زدن از خشم سربسته مشخصتر و گفتنی میشود.
مدیر تصمیم شغلی را بیطرف میگیرد، حرف کارکنان را پیش از تصمیم میشنود و اطلاعات کامل جمع میکند.
روشن میشود هدف، معیار و روال ارزیابی عملکرد سازمان را چقدر میشناسید؛ این آشنایی با سیستم است نه نمرهٔ خودتان.
توجه و ارزشی که از سازمان حس میکنید، با جملهٔ «اینجا کسی را تحویل نمیگیرند» یکی حساب نمیشود.
سرپرست افزایش حقوقِ مبتنی بر مهارت را درست تأیید میکند و گواهی مهارت آزمون عادلانهای برای توانایی انجام وظیفه است یا نه.
برنامهٔ کار، دستمزد و بار کار را عادلانه میدانید یا نه، و مدیر پیش از تصمیم شغلی حرف کارکنان را میشنود. رویه و برخورد جدا است.
با توجه به مسئولیت، تحصیلات و تجربه، پاداش و قدردانی را چقدر منصفانه میدانید. انصاف یعنی تناسب سهم شما با آنچه میگیرید.
تقسیم فرصتها و خودِ روند تصمیم، دو جور عدالتاند و از یک گلایهٔ سربستهٔ بیانصافی فاصله میگیرند.
حمایتی که از سرپرست میگیرید، از گوش دادن تا پشتگرمی، با حس تنهایی در شغل یکی گرفته نمیشود.
برگهٔ پرشده، انصاف روند، نتیجه، احترام و توضیح در تصمیمهای کار را از حدس شفاهی به سندی کوتاه و شخصی بدل میکند.