مقیاس آرژانتینی ادراک رابطه با والدین (ریشو د مینزی) — فرم مادر، ۳۲ جمله

۳۲

سنجه علمی

۸

دقیقه

۱۴۸٬۰۰۰

تومان

ورود و شروع کاوش درون

برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید

مقدمه

رابطه با مادر در نوجوانی تغییر می‌کند. نیاز به استقلال بیشتر می‌شود، بحث‌ها تازه می‌شوند و گاهی سخت است بفهمی مادرت دقیقاً چطور با تو رفتار می‌کند: پذیرا، کنترل‌گر یا بی‌قید. این آزمون کمک می‌کند تصویر روشن‌تری از برداشت خودت دربارهٔ این سه جنبه به دست بیاوری. نتیجه برای خودشناسی و شروع گفت‌وگوست، نه برای قضاوت دربارهٔ تو یا مادرت.

نوجوانی دوره‌ای است که در آن رابطه با والدین دوباره تعریف می‌شود. داشتن تصویری روشن از اینکه این رابطه را چطور تجربه می‌کنی، کمک می‌کند خواسته‌هایت را بهتر بشناسی و با آرامش بیشتری دربارهٔ آن‌ها حرف بزنی.

معرفی آزمون

این آزمون فرم مادر «مقیاس آرژانتینی ادراک رابطه با والدین» است که ماریا کریستینا ریشو د مینزی، پژوهشگر روان‌شناسی رشد در آرژانتین، در سال ۲۰۰۵ منتشر کرد. پایهٔ آن پرسشنامهٔ «گزارش کودک از رفتار والدین» ارل شفر (۱۹۶۵) است که آلیسیا کلیمکیه‌ویچ در ۱۹۹۶ نسخه‌ای ۷۲ جمله‌ای از آن را برای آرژانتین آماده کرد. ریشو د مینزی با اجرای این نسخه روی ۸۵۳ نوجوان ۱۳ تا ۱۷ سالهٔ بوئنوس آیرس، نسخهٔ کوتاهی ساخت. سازمان بهداشت پان‌امریکن در سال ۲۰۱۳ آن را در مجموعهٔ ابزارهای سنجش خانواده و نوجوانان منتشر کرد و استفاده از آن با ذکر منبع آزاد است. نسخهٔ فارسی اعتباریابی‌شده ندارد.

سه بخش این مقیاس از نظریهٔ شفر می‌آیند که رفتار والدین را روی دو محور می‌دید: پذیرش در برابر طرد، و کنترل در برابر آزادی. همسانی درونی بخش‌ها در فرم مادر ۰٫۸۱ برای پذیرش، ۰٫۸۳ برای کنترل افراطی و ۰٫۷۵ برای آزادی بی‌حد گزارش شده است.

هدف آزمون

هدف این آزمون این است که ببینی مادرت را در سه جنبهٔ جداگانه چطور می‌بینی: چقدر پذیرا و گرم، چقدر کنترل‌گر به شکل افراطی، و چقدر بی‌قید و بدون حد. این سه جنبه با هم جمع نمی‌شوند و هر کدام گزارش جداگانه دارد، چون ترکیب آن‌ها تصویر رابطه را می‌سازد.

آزمون همچنین کمک می‌کند ببینی کدام جنبه از رابطه برایت پشتوانه است و کدام جنبه ممکن است به گفت‌وگو یا تغییر نیاز داشته باشد. هر بخش گزارشی جداگانه با توضیح، مثال فرضی و پیشنهاد دارد.

ساختار آزمون

این آزمون ۳۲ جمله دارد. هشت جمله دربارهٔ پذیرش است (محبت، گفت‌وگو، دلداری و گوش دادن)، شانزده جمله دربارهٔ کنترل افراطی (سخت‌گیری، دخالت، سرزنش، تنبیه و قهر عاطفی) و هشت جمله دربارهٔ آزادی بی‌حد (آزادی بدون قانون و بی‌توجهی به خطر). جمله‌ها در هم آمده‌اند و به ترتیب فرم اصلی‌اند. هر پاسخ امتیاز یک (نه)، دو (تا حدی) یا سه (بله) می‌گیرد. هیچ جمله‌ای معکوس نمره نمی‌گیرد. نمرهٔ پذیرش از ۸ تا ۲۴، کنترل افراطی از ۱۶ تا ۴۸ و آزادی بی‌حد از ۸ تا ۲۴ است. پاسخ دادن حدود هشت دقیقه طول می‌کشد.

مخاطبان آزمون

این آزمون برای نوجوانان ۱۳ تا ۱۷ ساله ساخته شده و خود نوجوان آن را دربارهٔ مادرش پر می‌کند. والدین نباید به جای نوجوان پاسخ بدهند، چون آزمون برداشت خود او را می‌سنجد. مشاوران مدرسه و روان‌شناسان کودک و نوجوان هم می‌توانند از نتیجه، با رضایت نوجوان، برای شروع گفت‌وگو استفاده کنند.

برای نوجوانان کوچک‌تر از سیزده سال، سازنده نسخهٔ جداگانه‌ای ساخته است و این فرم برای آن‌ها مناسب نیست.

کاربردهای آزمون

این آزمون در موقعیت‌های زیر می‌تواند مفید باشد:

وقتی نوجوان می‌خواهد رابطه‌اش با مادر را بهتر بشناسدپیش از گفت‌وگوی خانوادگی دربارهٔ قانون‌ها و آزادی‌هادر جلسهٔ مشاورهٔ مدرسه برای شروع حرف زدن دربارهٔ خانهوقتی تنش یا فاصلهٔ عاطفی میان مادر و نوجوان دیده می‌شوددر کار روان‌شناس با نوجوانان دارای اضطراب یا مشکل رفتاری، به‌عنوان یکی از منبع‌های اطلاعاتبرای مقایسهٔ برداشت نوجوان در دو زمان، مثلاً پیش و پس از کارگاه آموزش والدین

این آزمون جایگزین ارزیابی تخصصی خانواده نیست.

کاربرد در مدرسه و مراکز مشاوره

مشاوران مدرسه می‌توانند با رضایت نوجوان از این آزمون برای شناخت فضای خانه و برنامه‌ریزی حمایت استفاده کنند. نتیجه نباید بدون اجازهٔ نوجوان با والدین یا معلمان در میان گذاشته شود و نباید مبنای تصمیم انضباطی یا داوری دربارهٔ خانواده قرار گیرد. در مراکز مشاوره، این آزمون می‌تواند کنار مصاحبه و ابزارهای دیگر، به شناخت الگوی رابطه کمک کند.

اجرای گروهی در کلاس فقط با اطلاع والدین و رضایت نوجوانان و بدون ثبت نام در کنار نتیجه توصیه می‌شود.

تفسیر نتیجه

هر بخش دو سطح دارد که بر پایهٔ معنای گزینه‌ها ساخته شده است: اگر میانگین پاسخ‌هایت زیر «تا حدی» باشد، سطح کم، و اگر «تا حدی» یا بیشتر باشد، سطح زیاد. سازندهٔ مقیاس هنجار یا برش رسمی منتشر نکرده است؛ پس نتیجه با گروه دیگری مقایسه نمی‌شود. نمرهٔ زیاد در پذیرش معمولاً نشانهٔ مثبت است؛ در کنترل افراطی و آزادی بی‌حد، نمرهٔ زیاد معمولاً نشانهٔ چالش است. بهترین تفسیر از دیدن هر سه بخش کنار هم به دست می‌آید.

مثلاً پذیرش زیاد همراه با کنترل افراطی کم و آزادی بی‌حد کم، به رابطه‌ای گرم با حد و مرز متعادل نزدیک است. پذیرش کم همراه با آزادی بی‌حد زیاد ممکن است به کم‌توجهی اشاره کند، و پذیرش کم همراه با کنترل افراطی زیاد، به رابطه‌ای پرتنش.

محدودیت‌ها

این آزمون برداشت نوجوان را می‌سنجد، نه رفتار واقعی مادر را به‌طور عینی. حال آن روز، دعوای اخیر یا شرایط خاص ممکن است بر پاسخ‌ها اثر بگذارد. مقیاس در آرژانتین ساخته شده و در ایران اعتباریابی نشده است و هنجار ایرانی ندارد. برخی جمله‌ها، مثل بیرون رفتن هر شب، در بافت ایرانی ممکن است معنای متفاوتی داشته باشند. فرم پدر در این آزمون اجرا نمی‌شود.

منبع نمره را میانگین جمله‌های هر بخش گزارش می‌کند؛ این سایت جمع را نشان می‌دهد که همان میانگین ضرب در تعداد جمله‌هاست و معنای آن تغییری نمی‌کند.

ترکیب با آزمون‌های دیگر

برای تصویر کامل‌تر می‌توان این آزمون را کنار سنجش‌های دیگر دربارهٔ دلبستگی به والدین، حال هیجانی نوجوان یا مهارت‌های مقابله دید. اگر والد هم دوست دارد، می‌تواند پرسشنامه‌ای دربارهٔ سبک فرزندپروری خودش پر کند تا دو دیدگاه کنار هم قرار گیرد.

اگر خواهر یا برادری در همین سن داری، او هم می‌تواند آزمون را جداگانه پر کند؛ گاهی دو فرزند یک خانواده رابطهٔ متفاوتی با مادر تجربه می‌کنند و این مقایسه برای گفت‌وگوی خانوادگی آموزنده است.

* برای دیدن آزمون‌های مرتبط، به بلوک «آزمون‌های مرتبط» در پایین همین صفحه نگاه کنید.

تکرار آزمون

تکرار آزمون پس از دو تا سه ماه، یا پس از تغییر مهمی در خانه یا رابطه، معنادار است. تکرار در فاصلهٔ کوتاه‌تر بیشتر حال روز را نشان می‌دهد تا الگوی رابطه را.

اگر در این فاصله با مادرت دربارهٔ قانون‌ها یا احساس‌هایت گفت‌وگو کرده‌ای یا در کارگاه یا جلسهٔ مشاوره‌ای شرکت کرده‌اید، تکرار آزمون می‌تواند نشان دهد برداشتت چقدر تغییر کرده است.

نکته‌های فرهنگی

در خانواده‌های ایرانی، محبت مادر اغلب با مراقبت و فداکاری نشان داده می‌شود، نظارت بر رفت‌وآمد امری عادی است و آزادی بی‌حد کمتر رایج است. هنگام خواندن نتیجه، این بافت را در نظر بگیر. برای مثال، دانستن محل بودن فرزند در فرهنگ ما معمولاً مراقبت است، اما سرزنش، قهر و ایجاد احساس گناه در همهٔ فرهنگ‌ها فشار روانی می‌سازد.

همچنین در خانواده‌های ایرانی، انتظار از دخترها و پسرها گاهی متفاوت است و این می‌تواند بر پاسخ‌ها در بخش کنترل و آزادی اثر بگذارد. این تفاوت را هنگام خواندن نتیجه در نظر بگیر.

پرسش‌های رایج

چرا این آزمون ۳۲ جمله دارد؟

چون فرم مادر نسخهٔ کوتاه ریشو د مینزی همین تعداد جمله دارد و سه بخش را با هم پوشش می‌دهد.

آیا نمرهٔ کل دارد؟

نه. سه بخش جداگانه‌اند و جمع کردن آن‌ها معنا ندارد.

اگر با مادرم زندگی نمی‌کنم چه؟

دربارهٔ کسی پاسخ بده که برایت نقش مادر را دارد.

آیا مادرم نتیجه را می‌بیند؟

فقط اگر خودت بخواهی آن را نشان بدهی.

آیا فرم پدر هم دارد؟

در منبع اصلی بله، اما این آزمون فقط فرم مادر را اجرا می‌کند.

آیا نتیجه تشخیص است؟

نه. فقط برداشت تو را توصیف می‌کند.

چرا سطح‌ها فقط دو تا هستند؟

چون هنجار رسمی منتشر نشده و مرز سطح‌ها بر پایهٔ معنای گزینهٔ «تا حدی» گذاشته شده است.

اگر نتیجه ناراحتم کرد چه کنم؟

با یک بزرگسال مورد اعتماد یا مشاور مدرسه حرف بزن.

سلب مسئولیت

این آزمون ابزاری برای خودشناسی و گفت‌وگوست و تشخیص روان‌شناختی یا داوری دربارهٔ خانواده نمی‌دهد. نتیجه نباید مبنای تصمیم‌های مهم خانوادگی، قضایی یا انضباطی باشد. اگر در خانه با آزار جسمی یا روانی، تهدید یا غفلت روبه‌رو هستی، یا فکر آسیب به خودت داری، با مشاور مدرسه یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیر.

نظر یا پرسش‌تان را در مورد آزمون مطرح کنید

© ۱۴۰۵ پلتفرم خودشناسی دکتر مانی رفیعی — هم‌سفر امن شما در مسیر آگاهی و رشد شخصی