مقیاس ارتباط والد-نوجوان (PACS) — فرم نوجوان

هر خانه شیوهٔ خودش را برای حرف زدن دارد. بعضی نوجوان‌ها راحت دل‌شان را باز می‌کنند، بعضی احتیاط می‌کنند، و بعضی گاهی از بحث‌های تند خسته می‌شوند. این مقیاس به شما کمک می‌کند شیوهٔ ارتباط با یکی از والدینتان را روشن‌تر ببینید، بی‌آنکه برای آن برچسب خوب یا بد بزند.

مقیاس ارتباط والد–نوجوان دو چیز را کنار هم می‌بیند: اینکه ارتباط شما با آن والد چقدر باز و مثبت است و اینکه چقدر مشکل و فاصله در آن دیده می‌شود. هر دو را با پاسخ‌های خودتان می‌سنجد. هدفش شناخت است و دربارهٔ والد یا شما قضاوت نمی‌کند.

هدف گزارش این است که بدانید کدام بخش ارتباط با مادر یا پدرتان برایتان آسان‌تر است و کدام بخش سخت‌تر. با این شناخت می‌توانید تصمیم بگیرید چه چیزی را نگه دارید و برای چه چیزی، اگر دوست داشتید، یک گام کوچک بردارید یا از بزرگسال دیگری کمک بگیرید. گزارش جای گفت‌وگوی واقعی با مشاور مدرسه یا یک بزرگسال مورد اعتماد را نمی‌گیرد، ولی ممکن است برای شروع آن به شما کمک کند.

مقیاس ۲۰ جمله دارد که در دو بخش ده‌تایی جا می‌گیرند: گشودگی ارتباطی و ارتباط بدون مشکل. نمرهٔ هر بخش بین ۱۰ و ۵۰ است. نمرهٔ کل از جمع این دو به دست می‌آید و بین ۲۰ و ۱۰۰ می‌ماند. برای نمرهٔ کل سه بازه داریم و برای هر بخش هم سه سطح پایین، میانی و بالا. گزارش هر بازه را توضیح می‌دهد، می‌گوید آن نتیجه چه چیزی را نشان نمی‌دهد و گام‌های کوچکی پیشنهاد می‌کند. دو بخش را کنار هم بخوانید، چون ممکن است در یکی بالا و در دیگری پایین باشید.

نتیجه را مثل عکسی از همین دوره بخوانید، نه برچسب همیشگی. بخشی را که بیشتر به چشمتان آمد انتخاب کنید، چند خط دربارهٔ آن بنویسید و اگر دوست داشتید، فقط با کسی که به او اعتماد دارید در میان بگذارید. لازم نیست نتیجه را به والدتان نشان دهید؛ تصمیم دربارهٔ آن با خود شماست. اگر بخشی از گزارش ناراحتتان کرد، می‌توانید آن را کنار بگذارید و بعداً برگردید؛ عجله‌ای در کار نیست و هر زمان که آماده بودید، می‌توانید ادامه بدهید.

نمرهٔ کل ۲۰ تا ۴۶ را بازهٔ پایین، ۴۷ تا ۷۳ را میانی و ۷۴ تا ۱۰۰ را بالا می‌نامیم؛ این برش‌ها برابرند و از منبع انتشاریافته نیامده‌اند. عدد بالاتر یعنی در پاسخ‌های شما ارتباط بازتر و بی‌مشکل‌تر گزارش شده است و عدد پایین‌تر یعنی گفت‌وگو بسته‌تر یا پرتنش‌تر دیده شده است. هیچ‌کدام برچسبی برای شما یا والدتان نیست و دلیل‌هایش می‌تواند سن، خستگی، اتفاق‌های اخیر یا شرایط خانه باشد. دو بخش را هم جدا بخوانید، چون ممکن است گشودگی بالا و مشکل زیاد، یا برعکس، کنار هم بیایند.

پاسخ‌ها برداشت شما از همین روزهاست و برداشت والدتان ممکن است فرق کند. حال و هوای روز، سن و اتفاق‌های اخیر روی انتخاب‌ها اثر می‌گذارد. مقیاس فقط به ارتباط با یک والد نگاه می‌کند و خانه، دوستان و مدرسه را نمی‌سنجد. پس آن را تصویری ناقص و موقتی بدانید.

این گزارش را کنار گفت‌وگو با یک بزرگسال مورد اعتماد، مشاور مدرسه، و در صورت نیاز پزشک یا روان‌شناس بگذارید. هر کدام بخشی از تصویر را روشن می‌کند و هیچ‌کدام به‌تنهایی کامل نیست. اگر خواستید، بعد از چند ماه دوباره پاسخ دهید.

اگر چند ماه بعد یا پس از تغییری مهم، مثل رفتن به مدرسهٔ جدید، جابه‌جایی یا تغییر در خانه، دوباره پاسخ دهید، شاید نتیجه فرق کند. این تفاوت طبیعی است و نشان می‌دهد رابطه‌ها در طول زمان عوض می‌شوند. اگر والد دیگر را هم می‌خواهید بسنجید، هر بار فقط یکی را در نظر بگیرید.

در هر خانه حد و حریم گفتن و شنیدن فرق دارد؛ احترام، شرم و خودداری می‌تواند بخشی از فرهنگ خانه باشد و لزوماً نشانهٔ بی‌مهری نیست. جمله‌های این مقیاس ترجمه‌اند و ممکن است در بعضی خانه‌ها غریب به نظر برسند. نتیجه را با شرایط خانوادگی، فرهنگی و سنی خودتان بسنجید.

این گزارش آموزشی است و جای مشاورهٔ حضوری، ارزیابی روان‌شناختی یا دستور هیچ مرجعی را نمی‌گیرد. اگر در خانه یا جای دیگری احساس خطر می‌کنید، یا کسی شما را آزار می‌دهد یا تهدید می‌کند، با اورژانس ۱۱۵ یا اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید؛ برای گفت‌وگوی غیرفوری با مشاور، صدای مشاور ۱۴۸۰ هم در دسترس است. شما زیر ۱۸ سال دارید؛ پس با یک بزرگسال مورد اعتماد یا مشاور مدرسه صحبت کنید، و اگر ممکن است کسی صفحهٔ شما را ببیند، بعد از خواندن آن را ببندید.