مقیاس خودسنجی افسردگی کودکان (DSRS)

۱۸

سنجه علمی

۶

دقیقه

۹۹٬۰۰۰

تومان

ورود و شروع کاوش درون

برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید

نمونه گزارش آزمون

نگاهی کلی به آنچه در پایان خواهید دید

مشاهده ←

این آزمون چیست

پیتر بیرلسون این مقیاس ۱۸ گویه‌ای را در سال ۱۹۷۸ ساخت و در سال ۱۹۸۱ اعتباریابی کرد. جمله‌ها ساده و به زبان خود کودک‌اند و حال، خواب، اشتها، انرژی، لذت، تنهایی، گریه، دردهای جسمی و ارزش زندگی را می‌پرسند. این ابزار خودسنجی است، نه فرم مراقب.

مقیاس خودسنجی افسردگی کودکان (DSRS؛ Birleson، ۱۹۸۱) ابزاری کوتاه برای غربال نشانه‌های افسردگی از زبان خود کودک است و برای سنین حدود ۷ تا ۱۳ سال ساخته شده است. هدف آن شناسایی کودکانی است که ممکن است به ارزیابی تخصصی‌تر نیاز داشته باشند.

ساختار پرسشنامه

DSRS شامل ۱۸ گویه است با سه گزینه: «اغلب اوقات»، «گاهی اوقات» و «هرگز». در گویه‌های منفی (مثل «احساس می‌کنم می‌خواهم گریه کنم») «اغلب اوقات» ۲، «گاهی اوقات» ۱ و «هرگز» ۰ نمره دارد؛ در ۱۰ گویهٔ مثبت (مثل «از غذایم لذت می‌برم») نمره‌گذاری برعکس است. نمرهٔ کل بین ۰ تا ۳۶ است و نمرهٔ بالاتر یعنی نشانه‌های افسردگی بیشتر.

این آزمون برای چه کسانی است

بازهٔ سنی ثبت‌شده برای این نسخه ۷ تا ۱۳ سال است. برای کسی است که می‌خواهد پیش از مشاوره، یا فقط برای شناخت بهتر خودش، تصویر روشن‌تری از این جنبه از زندگی‌اش داشته باشد.

نحوه تکمیل و نمره‌گذاری

هر جمله را بخوان و گزینه‌ای را انتخاب کن که در یک هفتهٔ گذشته بیشتر به حال تو نزدیک بوده است. خیلی روی یک جمله معطل نشو؛ اولین پاسخ صادقانه معمولاً بهترین است. نمره‌ها به‌طور خودکار جمع می‌شوند و گویه‌های مثبت پیش از جمع معکوس می‌شوند.

تفسیر نمرات

نمره کل به دست آمده از DSRS-18 به شرح زیر تفسیر می‌شود:
• نمره آستانه (Cut-off): نمره ۱۵ یا بالاتر به عنوان آستانه برای غربالگری مثبت در نظر گرفته می‌شود. این بدان معناست که کودکانی که نمره ۱۵ یا بالاتر کسب می‌کنند، ممکن است در معرض خطر افسردگی باشند و نیاز به ارزیابی‌های تخصصی‌تر توسط روانپزشک کودک، روانشناس یا متخصص اطفال دارند.
• نمرات پایین‌تر از ۱۵ معمولاً نشان‌دهنده عدم وجود علائم قابل توجه افسردگی هستند، اما در صورت وجود نگرانی‌های بالینی، همیشه باید ارزیابی جامع‌تری انجام شود.
توجه: DSRS-18 یک ابزار غربالگری است و به هیچ وجه جایگزین تشخیص بالینی توسط متخصص نیست.

دستورالعمل DSRS-18 (فرم مراقب‌محور)

این پرسشنامه را خود کودک یا نوجوان پر می‌کند. هر جمله را بخوان و بگو در یک هفتهٔ گذشته چقدر دربارهٔ تو درست بوده است: «اغلب اوقات»، «گاهی اوقات» یا «هرگز». پاسخ درست یا غلط وجود ندارد. اگر کودک کوچک‌تر است، بزرگسال می‌تواند جمله‌ها را برایش بلند بخواند، اما پاسخ باید از خود کودک باشد.

زمان

برای این نسخه حدود شش دقیقه زمان گذاشته شده است. راهنمای اول صفحه را هم در همین وقت حساب کنید.

محدودیت‌ها

این پرسشنامه صرفاً یک ابزار غربالگری است و نباید به عنوان جایگزینی برای تشخیص بالینی توسط متخصصین بهداشت روان استفاده شود. نتایج این پرسشنامه تنها یک راهنما هستند و برای هرگونه تشخیص یا تصمیم‌گیری درمانی، مشاوره با روانپزشک کودک، روانشناس یا متخصص اطفال ضروری است. توسعه‌دهنده این ابزار هیچ مسئولیتی در قبال تفسیر نادرست یا استفاده غیرحرفه‌ای از نتایج ندارد.

اگر کودک دربارهٔ اینکه زندگی ارزش زیستن ندارد یا آسیب‌زدن به خود حرف می‌زند، موضوع را جدی بگیرید و همان روز با روان‌شناس یا روان‌پزشک کودک، یا در شرایط فوری با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. نتیجه را با کودک با آرامش و بدون سرزنش در میان بگذارید.

کاربرد در تحصیل و کار

غم، بی‌حوصلگی و کم‌انرژی بودن در کودکان دبستانی اغلب اول خودش را در مدرسه نشان می‌دهد: افت تمرکز سر کلاس، بی‌میلی به تکلیف، گریهٔ بی‌دلیل یا دوری از همکلاسی‌ها. نتیجهٔ این مقیاس به والدین، معلم و مشاور مدرسه کمک می‌کند پشت این تغییرها را ببینند و در صورت نیاز کودک را زودتر به روان‌شناس کودک ارجاع دهند. این نمره جای برچسب زدن به کودک یا تصمیم انضباطی و تحصیلیِ تنها بر اساس آن نیست و برای گزینش یا رتبه‌بندی تحصیلی ساخته نشده است.

پرسش‌های متداول

چند سؤال دارد؟

هجده سؤال در این نسخه هست.

چقدر وقت بگذارم؟

زمان ثبت‌شده برای این نسخه حدود شش دقیقه است. اگر خسته بودید، کیفیت از سرعت مهم‌تر است.

نتیجه تشخیص است؟

نه. شاخص است و متخصص، اگر لازم باشد، آن را کنار شرح حال و مشاهده می‌گذارد. خود صفحه به شما برچسب اختلال نمی‌زند.

اگر چند سؤال را خالی بگذارم چه می‌شود؟

همان بخش ناتمام می‌ماند یا تصویرش نازک می‌شود. جای خالی را با حدس پر نکنید.

ایمنی و ارزش زندگی

اگر کودک دربارهٔ اینکه زندگی ارزش زیستن ندارد یا آسیب‌زدن به خود حرف می‌زند، موضوع را جدی بگیرید و همان روز با روان‌شناس یا روان‌پزشک کودک، یا در شرایط فوری با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ یا اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. نتیجه را با کودک با آرامش و بدون سرزنش در میان بگذارید.

نظر یا پرسش‌تان را در مورد آزمون مطرح کنید

© ۱۴۰۵ پلتفرم خودشناسی دکتر مانی رفیعی — هم‌سفر امن شما در مسیر آگاهی و رشد شخصی