تست کانون کنترل براون BLOCS | منبع مهار

۲۵

سنجه علمی

۹

دقیقه

۹۹٬۰۰۰

تومان

ورود و شروع کاوش درون

برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید

این آزمون چیست

تست کانون کنترل براون با نام BLOCS، یا Brown Locus of Control Scale، مقیاسی ۲۵ گویه‌ای دربارهٔ باور به منبع کنترل است. منبع کنترل یعنی اینکه فرد پیامدهای زندگی‌اش را بیشتر به خود، به دیگران یا به شانس نسبت می‌دهد.

ویژگی مهم این مقیاس این است که «بیرون» را یک دسته نمی‌گیرد و به دو بخش می‌شکند: کنترل اجتماعی، یعنی باور به نقش آدم‌ها، گروه‌ها و ساختارهای قدرتمند، و کنترل شانس و سرنوشت. در کنار آن‌ها «کنترل درونی» قرار دارد و روی هم سه خرده‌مقیاس ساخته می‌شود. پاسخ‌ها روی طیف پنج‌درجه‌ای از «کاملاً مخالفم (۱)» تا «کاملاً موافقم (۵)» ثبت می‌شود و هیچ گویه‌ای معکوس نمی‌شود.

در اطلاعات این نسخه سال و مجلهٔ انتشار ثبت نشده است؛ بنابراین نمی‌توانیم آن را ذکر کنیم.

فهرست ارتقاها تازه در گروه شرکت گذاشته شده است. در راهروی طبقهٔ دوم سه همکار سه جور دربارهٔ آن حرف می‌زنند: یکی می‌گوید «ایشان دو سال بیشتر از بقیه کار کرد»، دیگری زیر لب «رابطه داشت»، سومی شانه بالا می‌اندازد و «قسمت بود» می‌گوید. هیچ‌کدام لزوماً دروغ نمی‌گویند؛ هر کدام فقط از جای متفاوتی به ماجرا نگاه می‌کنند.

این مقیاس همین نگاه‌ها را از هم جدا می‌کند و می‌پرسد در ذهن شما سهم تلاش خودتان، سهم آدم‌های قدرتمند و سهم شانس و سرنوشت چقدر است. جواب، حکمی دربارهٔ شما نیست؛ تصویری است از اینکه معمولاً توضیح موفقیت و شکست را کجا می‌گذارید.

چه چیزهایی سنجیده می‌شود

هدف این مقیاس نشان دادن این است که معمولاً پیامدهای زندگی و کار را بیشتر به کجا نسبت می‌دهید. سه خرده‌مقیاس دارد:
• کنترل درونی (۱۰ گویه)
• کنترل اجتماعی (۸ گویه)
• کنترل شانس و سرنوشت (۷ گویه)

علاوه بر این، نمرهٔ کل هم گزارش می‌شود که از جمع هر ۲۵ گویه ساخته می‌شود و خرده‌مقیاس مستقلی نیست. چون درونی و بیرونی را کنار هم می‌ریزد، برای خواندن نتیجه به همان سه نمرهٔ جدا نگاه کنید.

کنترل درونی به باور به نقش تلاش و مهارت خودتان برمی‌گردد، کنترل اجتماعی به اثر روابط و قدرتمندان، و کنترل شانس و سرنوشت به تصادف، اقبال و سرنوشت از پیش تعیین‌شده.

آزمون ۲۵ گویه دارد. نمرهٔ گزینه‌ها: «کاملاً مخالفم (۱)» ۱، «مخالفم (۲)» ۲، «نه موافق نه مخالف (۳)» ۳، «موافقم (۴)» ۴ و «کاملاً موافقم (۵)» ۵. هیچ گویهٔ معکوس ندارد.

کنترل درونی گویه‌های ۱، ۴، ۹، ۱۳، ۱۶، ۱۹، ۲۰، ۲۱، ۲۲ و ۲۵ است و نمره‌اش ۱۰ تا ۵۰ است. کنترل اجتماعی گویه‌های ۳، ۶، ۷، ۸، ۱۱، ۱۴، ۱۵ و ۲۳ و نمره‌اش ۸ تا ۴۰. کنترل شانس و سرنوشت گویه‌های ۲، ۵، ۱۰، ۱۲، ۱۷، ۱۸ و ۲۴ و نمره‌اش ۷ تا ۳۵ است.

نمرهٔ کل جمع همهٔ گویه‌هاست و بین ۲۵ تا ۱۲۵ می‌شود. باندهای کل: «پایین» از ۱ تا ۳۱، «متوسط» از ۳۲ تا ۶۲، «بالا» از ۶۳ تا ۹۳ و «شدید» از ۹۴ تا ۱۲۵. برای هر خرده‌مقیاس یک بازهٔ کامل با عنوان «گرایش به کنترل درونی»، «گرایش به کنترل اجتماعی» یا «گرایش به کنترل شانس و سرنوشت» تعریف شده است. این بازه‌ها توصیفی‌اند.

برای چه کسی مناسب است؟

برای شاغلان، دانشجویان و بزرگسالانی که می‌خواهند بدانند وقتی در کار یا زندگی چیزی خوب یا بد پیش می‌رود، ذهنشان بیشتر سراغ تلاش خودشان می‌رود، سراغ روابط و قدرتمندان یا سراغ شانس. برای مشاوران و مربیانی هم کاربرد دارد که دربارهٔ باورها و تصمیم‌ها گفت‌وگو می‌کنند.

برای کسی که فقط می‌خواهد تشخیصی بالینی یا حکمی دربارهٔ شخصیت بگیرد، این مقیاس مناسب نیست و چنین حکمی نمی‌دهد.

این آزمون چطور انجام می‌شود

بیست‌وپنج سؤال را به ترتیب می‌خوانید و جواب می‌دهید. طیف از «کاملاً مخالفم (۱)» تا «کاملاً موافقم (۵)» است. جواب درست و غلطی در کار نیست؛ نزدیک‌ترین گزینه به تجربهٔ واقعی کافی است. بخش‌ها ممکن است پشت سر هم بیایند؛ لازم نیست خودتان حساب کنید هر جمله مال کدام نمره است.

تفسیر کاربردی

نمرهٔ بالا در کنترل درونی یعنی بیشتر خود را اثرگذار می‌دانید؛ این معمولاً خوشایند است، اما ممکن است سهم شرایط بیرونی را کم ببینید. نمرهٔ بالا در کنترل اجتماعی یعنی باور دارید روابط و قدرتمندان نتیجه را تعیین می‌کنند؛ این گاهی توصیف واقع‌بینانهٔ یک محیط است، نه بدبینی. نمرهٔ بالا در شانس و سرنوشت یعنی تصادف و قسمت را پررنگ می‌بینید. نمرهٔ پایین در هر کدام فقط می‌گوید آن توضیح در ذهن شما کم‌رنگ‌تر است.

الگوی سه نمره از یک عدد مهم‌تر است. مثلاً کنترل درونی بالا همراه با کنترل اجتماعی بالا یعنی «تلاش می‌کنم، ولی نتیجه به روابط هم بستگی دارد»؛ تصویری آشنا در محیط‌های سلسله‌مراتبی.

بعد از آزمون، گزارش کامل برای نمرهٔ کل و هر خرده‌مقیاس معنا و پیشنهادهای عملی می‌دهد. نمرهٔ کل، بر خلاف سه نمرهٔ جدا، بین درونی و بیرونی تفکیک نمی‌کند.

راهنمای پاسخ‌دهی

این پرسشنامه ۲۵ جمله دارد و هر جمله یک باور دربارهٔ این است که اتفاق‌های زندگی، از جمله کار و پیشرفت، بیشتر به چه چیزی بستگی دارند: تلاش خودتان، آدم‌ها و ساختارهای قدرتمند، یا شانس و سرنوشت. برای هر جمله یکی از پنج گزینهٔ «کاملاً مخالفم (۱)»، «مخالفم (۲)»، «نه موافق نه مخالف (۳)»، «موافقم (۴)» یا «کاملاً موافقم (۵)» را انتخاب کنید.

منظور نگاه کلی و پایدار شماست، نه یک ماجرای خاص. اگر جمله‌ای دربارهٔ حکومت، رسوم یا ایمان است، همان‌گونه که خودتان فکر می‌کنید جواب بدهید؛ این آزمون هیچ باوری را درست یا نادرست نمی‌داند.

معمولاً حدود ۸ تا ۱۴ دقیقه طول می‌کشد. اگر دو جمله با هم ناسازگار به نظر آمدند اشکالی ندارد؛ آدم‌ها اغلب چند باور را با هم دارند.

زمان

برای این نسخه حدود نه دقیقه زمان گذاشته شده است. راهنمای اول صفحه را هم در همین وقت حساب کنید.

محدودیت‌ها

در منبع این نسخه هنجاری برای جامعهٔ ایران نیامده است و بازه‌های گزارش فقط برای خواندن نمرهٔ خود شما هستند. با دیگران مقایسه نکنید. «شدید» نام باند بالای نمرهٔ کل است و برچسبی بالینی نیست.

مقیاس خودگزارشی است و به حال و هوای همان روزها حساس است؛ مثلاً بعد از یک رد شدن یا پیروزی. گویه‌ها دربارهٔ زندگی به‌طور کلی‌اند و فقط محیط کار را نمی‌سنجند.

این آزمون اعتمادبه‌نفس، خودکارآمدی، مسئولیت‌پذیری، افسردگی یا قدرت ایمان را نمی‌سنجد و درستی باورهای دینی یا فرهنگی را هم داوری نمی‌کند.

این گزارش آموزشی و توصیفی است و جای ارزیابی روان‌شناس، مشاور یا درمانگر را نمی‌گیرد. نتیجه مبنای استخدام، ارتقا یا ارزیابی عملکرد نیست و برای برچسب‌زدن به کسی ساخته نشده است.

اگر احساس درماندگی و بی‌اثری در کار یا زندگی ماندگار شده و فعالیت‌های روزانه‌تان را مختل کرده، با روان‌شناس یا پزشک صحبت کنید. این نتیجه، حکمی دربارهٔ آیندهٔ شما یا شخصیت شما نیست.

کاربرد در تحصیل و کار

نگاه به اینکه پیامدها از کجا می‌آیند در همهٔ کارها حضور دارد، اما در این موقعیت‌ها بیشتر مطرح می‌شود:

کارمند در سازمان‌های سلسله‌مراتبیشاغل در انتظار ارتقاکارجو پس از چند رد شدنفروشنده و کارمند پاداش‌محورکارآفرین در شروع کسب‌وکارمدیر و سرپرست تیمدانشجو و کارآموز تازه‌کارمشاور شغلی و مربی توسعه

این مقیاس برای استخدام یا ارزیابی عملکرد به کار نمی‌رود و نتیجهٔ فردی بدون رضایت خود شما به مدیر یا کارفرما داده نمی‌شود. از آن نباید برای برچسب‌زدن به کسی استفاده کرد.

سؤالات متداول

این آزمون چه چیزی را می‌سنجد؟

می‌سنجد پیامدهای زندگی و کار را بیشتر به تلاش خودتان، به آدم‌ها و ساختارهای قدرتمند یا به شانس و سرنوشت نسبت می‌دهید؛ سه نمرهٔ جدا می‌دهد.

چند سؤال دارد و چقدر طول می‌کشد؟

۲۵ گویه دارد و معمولاً حدود ۸ تا ۱۴ دقیقه طول می‌کشد.

نمرهٔ بالا خوب است یا بد؟

نمرهٔ بالا در هر سه بخش معنای متفاوتی دارد و ارزش‌گذاری نمی‌شود؛ کنترل درونی ۱۰ تا ۵۰، اجتماعی ۸ تا ۴۰، شانس و سرنوشت ۷ تا ۳۵ و کل ۲۵ تا ۱۲۵ است.

آیا کارفرما یا مدیرم نتیجهٔ من را می‌بیند؟

خیر. نمرهٔ کانون مهار شما پیش مدیر یا کارگزینی نمی‌رود؛ اگر خواستید، خودتان انتخاب می‌کنید کدام بخش را نشان دهید.

آیا می‌توان از آن برای استخدام، ارتقا یا ارزیابی عملکرد استفاده کرد؟

نه؛ این مقیاس باورهای شما را توصیف می‌کند و برای انتخاب، ارتقا یا ارزیابی عملکرد ساخته نشده است؛ نمرهٔ آن توانایی یا ارزش کاری شما را نمی‌گوید.

تفاوت آن با مقیاس کنترل و پیچیدگی (CCS) چیست؟

آن مقیاس می‌سنجد در شغل چقدر کنترل و پیچیدگی دارید؛ این آزمون نگاه کلی شما را می‌سنجد که پیامدها بیشتر از خودتان، از قدرتمندان یا از شانس می‌آیند.

هر چند وقت یک‌بار تکرار کنم؟

معمولاً هر ۶ تا ۱۲ ماه، یا بعد از تغییر بزرگ شغلی یا تجربهٔ مهمی که نگاهتان را عوض کرده باشد.

چرا نمرهٔ کنترل اجتماعی بالا شد؟

ممکن است توصیف واقع‌بینانهٔ محیط شما باشد، مثلاً سازمانی که تجربه‌اش را رابطه‌محور کرده؛ این نمره فقط نگاه شما را می‌گوید و داوری دربارهٔ آن نیست.

آیا باور مذهبی من روی نمره اثر می‌گذارد؟

ممکن است روی چند گویه اثر بگذارد، اما مقیاس درستی هیچ باوری را نمی‌سنجد و فقط الگوی پاسخ شما را توصیف می‌کند.

ترکیب با سایر ابزارها

برای دیدن کنترل واقعی در شغل، «مقیاس کنترل و پیچیدگی (CCS)» می‌سنجد در کارتان چقدر اختیار و پیچیدگی دارید. «مقیاس اختیار نقش شغلی (JRD)» هم اختیار نقش را نشان می‌دهد.

اگر کنترل اجتماعی بالا بود، «مقیاس عدالت سازمانی کالکوئیت (Colquitt Organizational Justice Scale، ۲۰ گویه)» کمک می‌کند ببینید سازمان را منصف می‌بینید یا نه. «پرسشنامهٔ توانمندسازی روان‌شناختی اسپریتزر (PEQ)» هم احساس معنا، شایستگی و اثرگذاری را کنار این باورها قرار می‌دهد.

* برای دیدن آزمون‌های مرتبط، به بلوک «آزمون‌های مرتبط» در پایین همین صفحه نگاه کنید.

زمان‌بندی تکرار

معمولاً هر ۶ تا ۱۲ ماه یک‌بار کافی است؛ این باورهای کلی‌اند، نه حال روزانه، و با زمان آهسته‌تر تغییر می‌کنند. تکرار پشت سر هم در یک هفته معمولاً چیز تازه‌ای نشان نمی‌دهد.

رویدادهایی که تکرار را معنادار می‌کنند: تغییر بزرگ شغلی مثل ارتقا یا اخراج، پیوستن به سازمانی با فرهنگ متفاوت، تجربهٔ شکست یا موفقیتی بزرگ در کار، و پایان یک دورهٔ کوچینگ یا مشاوره.

ملاحظات فرهنگی و حریم خصوصی

در محیط‌های کاری ما واژه‌هایی مثل «رابطه»، «پارتی» و «قسمت» بخشی از زبان روزمره‌اند و بعضی کارکنان آن‌ها را تجربهٔ واقعی خود می‌دانند. بنابراین نمرهٔ بالا در کنترل اجتماعی یا شانس لزوماً نشانهٔ بدبینی نیست و گاهی همان‌چیزی است که فرد در محیطش دیده است.

گویه‌هایی هم دربارهٔ رسوم، ایمان و حکومت هست؛ آن‌ها فقط نگاه شما را توصیف می‌کنند. نتیجه را کارفرما یا مدیر نمی‌بیند، مگر اینکه خودتان آن را نشان دهید.

نظر یا پرسش‌تان را در مورد آزمون مطرح کنید

© ۱۴۰۵ پلتفرم خودشناسی دکتر مانی رفیعی — هم‌سفر امن شما در مسیر آگاهی و رشد شخصی