تست نگرش به بزهکاری ATDS (۱۱ سوال)
۱۱
سنجه علمی
۶
دقیقه
۹۹٬۰۰۰
تومان
برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید
این پرسشنامه چیست؟
این پرسشنامه چیست؟
گاهی نوجوان هنوز وارد بزهکاری نشده، اما در ذهنش بعضی کارها دیگر «آنقدرها هم بد» به نظر نمیرسد: فرار از مدرسه، دروغ به بزرگتر، تخریب اموال، سرقت کوچک، یا حتی خشونت. پیمایش نگرش به بزهکاری دقیقاً همین نقطه را روشن میکند — نه اینکه «تا حالا چه کرده»، بلکه چقدر این رفتارها را برای همسنهایش قابلقبول میداند.
در چند دقیقه و با ۱۱ سؤال ساده میپرسد: «به نظر شما چقدر اشتباه است که یک دانشآموز همسن شما …؟» پاسخها چهارگزینهایاند (از خیلی اشتباه تا اصلاً اشتباه نیست). نتیجه روی مقیاس ۰ تا ۳۳ میآید؛ نمرهٔ بالاتر یعنی پذیرش بیشتر بزهکاری. گزارش ManiTest باند تفسیری (پذیرش پایین / متوسط / بالا / شدید) و راهنمای اقدام را نشان میدهد تا مشاور، روانشناس مدرسه یا والدین بدانند کجا باید پیشگیری را جدیتر بگیرند.
این ابزار برای غربالگری نگرش در مدرسه و کلینیک، پایش برنامههای پیشگیری از خشونت و بزهکاری نوجوان، و گفتوگوی بدون برچسبزنی مفید است. نگرش را میسنجد، نه فهرست جرم؛ و بهتنهایی جایگزین تشخیص اختلال سلوک، حکم قضایی یا تصمیم انضباطی نیست.
ریشهٔ علمی: فرم استاندارد Attitude Toward Delinquency Survey (ATDS) از Pittsburgh Youth Study در اثر Loeber و همکاران (۱۹۹۸) آمده و در خلاصهٔ CDC (آیتم A10) نیز با همسانی درونی حدود ۰٫۹۱ معرفی شده است. جزئیات استناد در بخش منابع و سؤالات متداول آمده است.
چه چیزهایی سنجیده میشود
چه چیزهایی سنجیده میشود
محور اصلی، «نگرش به بزهکاری» است. نمره جمع همان جملههاست، نه یک برچسب جدا از متن سؤالها.
• نگرش به بزهکاری
مخاطب و کاربرد
مخاطب و کاربرد
مخاطب اصلی: کودکان و نوجوانان (در PYS عمدتاً پسران از پایههای ابتدایی تا پیگیری بزرگسالی). کاربران حرفهای رایج:
• روانشناسان مدرسه و مشاوران پیشگیری از خشونت
• پژوهشگران جرمشناسی رشدی و رفتار ضداجتماعی
• تیمهای بالینی کودک و نوجوان برای غربالگری نگرش
• برنامههای جامعه/مددکاری مرتبط با بزهکاری نوجوان
کاربرد عملی: شناسایی عادیسازی بزهکاری، طراحی مداخلهٔ شناختی–رفتاری و پایش تغییر نگرش. برای تصمیم قضایی، اخراج یا برچسب دائمی بهتنهایی مناسب نیست.
در بافت ایرانی، فشار آبرو، ترس از افشا و تفاوت معنایی «غیرت/دفاع» میتواند پاسخها را جابهجا کند؛ تفسیر را با گفتوگوی کوتاه و دادهٔ رفتاری کامل کنید.
نحوه شرکت
نحوه شرکت
زمان آرام حدود ۵ تا ۸ دقیقه کافی است (۱۱ سؤال).
• با شروع آزمون، صفحهٔ «راهنما» را میبینید: نظر دربارهٔ دانشآموز همسن است، نه اعتراف به رفتار خودتان.
• بعد از راهنما، هر گویه فقط رفتار را میپرسد؛ جملهٔ راهنما را در ذهن داشته باشید.
• گزینهها: خیلی اشتباه / اشتباه / کمی اشتباه / اصلاً اشتباه نیست.
• پاسخ «درست اخلاقی مطلق» وجود ندارد؛ آنچه واقعاً فکر میکنید را بزنید.
• روی یک گویه زیاد معطل نمانید.
• محیط خصوصی و بدون فشار تنبیهی بهتر است.
پاسخدهی فقط برای «خوب دیده شدن» پروفایل را تحریف میکند.
خروجی گزارش
خروجی گزارش
گزارش این پرسشنامه شامل:
۱. نمرهٔ کل ۰ تا ۳۳ — هر چه بالاتر، پذیرش بیشتر بزهکاری.
۲. باند تفسیری چهارسطحی:
• پذیرش پایین (۰–۸)
• پذیرش متوسط (۹–۱۶)
• پذیرش بالا (۱۷–۲۴)
• پذیرش شدید (۲۵–۳۳)
۳. کارتهای راهنما برای همان باند: تفسیر بالینی، توصیههای کاربردی، سببشناسی و عوامل مرتبط، پیامدهای عملکردی و روانشناختی، و ملاحظات بالینی.
۴. نمودار میلهای شدت برای نمایش جایگاه نمره روی طیف.
گزارش را همراه رفتار واقعی، وضعیت ایمنی و بافت خانوادگی/مدرسهای بخوانید — نه بهتنهایی.
راهنمای پاسخ
راهنمای پاسخ
شما دربارهٔ خودتان حرف نمیزنید و نمیگویید «من این کار را کردهام یا نه».
نظر شما دربارهٔ یک دانشآموز همسن خودتان است — یعنی برای کسی در سن و موقعیت شما، آن رفتار چقدر اشتباه به نظر میرسد.
جملهٔ راهنمای همهٔ سؤالها:
«به نظر شما چقدر اشتباه است که یک دانشآموز همسن شما …؟»
برای هر مورد یکی از این چهار گزینه را انتخاب کنید:
خیلی اشتباه / اشتباه / کمی اشتباه / اصلاً اشتباه نیست.
پاسخ درست یا غلط اخلاقی وجود ندارد؛ همان چیزی را بزنید که واقعاً فکر میکنید.
زمان
زمان
برای این نسخه حدود شش دقیقه زمان گذاشته شده است. راهنمای اول صفحه را هم در همین وقت حساب کنید.
توجه
توجه
ATDS ابزار پژوهشی/غربالگری مستند در ادبیات Pittsburgh Youth Study است (Loeber و همکاران، ۱۹۹۸). نسخهٔ این پلتفرم برای خودشناسی نگرشی، آموزش و کاربرد پژوهشی/مشاورهای ارائه شده و جایگزین تشخیص بالینی، ارزیابی قانونی، یا تصمیم اخراج/تنبیه/بازداشت بهتنهایی نیست. در صورت خطر خشونت، سلاح یا بحران ایمنی فوراً پروتکل ایمنی مدرسه/خانواده و متخصص سلامت روان را فعال کنید.
کاربرد در تحصیل و کار
کاربرد در تحصیل و کار
جای برچسب زدن به کودک، یا تصمیم انضباطیِ تنها بر اساس این نمره، نیست.
سؤالات متداول
سؤالات متداول
ATDS چه چیزی را میسنجد؟
میزان پذیرش/عادیسازی رفتارهای بزهکارانه برای دانشآموز همسن — نه هوش و نه تشخیص قطعی اختلال.
دربارهٔ خودم جواب میدهم یا دربارهٔ دیگران؟
دربارهٔ یک دانشآموز همسن خودتان: چقدر آن رفتار را اشتباه میدانید — نه اینکه خودتان انجام دادهاید یا نه.
چند سؤال دارد؟
۱۱ گویه طبق Pittsburgh Youth Study و خلاصهٔ CDC (آیتم A10).
چرا نمرهٔ بالاتر یعنی پذیرش بیشتر؟
کلید منبع همهٔ آیتمها را قبل از جمع معکوس میکند؛ در این بسته گزینهها از قبل در همان جهت ذخیره شدهاند (خیلی اشتباه=۰ تا اصلاً اشتباه نیست=۳).
آیا رفتار واقعی را میشمارد؟
خیر؛ نگرش است. برای رفتار از مقیاسهای خودگزارشی بزهکاری جداگانه استفاده کنید.
چقدر طول میکشد؟
معمولاً ۵ تا ۸ دقیقه.
آیا جایگزین مشاور یا قاضی است؟
خیر. ابزار غربالگری و پژوهش است.
منابع کداماند؟
Loeber و همکاران (۱۹۹۸)؛ CDC Youth Violence Compendium A10.
سؤالات فارسیاند؟
بله؛ اصل انگلیسی گویهها برای امانت علمی جداگانه نگه داشته شده است.

