تعارض رنگ و واژه | Color–Word Stroop

در آزمون استروپ، نام یک رنگ با جوهری به رنگ دیگر نوشته می‌شود؛ مثلاً واژه «قرمز» با رنگ آبی. کار شما گفتن رنگ جوهر است، نه خواندن واژه. چون ذهن ما واژه‌ها را خودبه‌خود می‌خواند، این دو با هم درگیر می‌شوند. اینکه چقدر می‌توانید این کشش خودکار را مهار کنید و به رنگ تکیه کنید، تصویری از کنترل توجه و مهار پاسخ شما می‌دهد. این اجرای رایانه‌ای پارادایم استروپ (Stroop، ۱۹۳۵) است. کیت رنگ‌واژه گلدن و محصول استروپ شوهفرید نیست.

در هر نوبت پس از علامت +، یک واژه رنگی ظاهر می‌شود و شما از میان چهار دکمه رنگی، رنگ جوهر را انتخاب می‌کنید؛ با لمس دکمه یا کلیدهای ۱ تا ۴. گاهی واژه و رنگ یکی‌اند و گاهی متفاوت. هشت نوبت تمرینی با بازخورد دارید و سپس چهل نوبت اصلی بدون بازخورد، نیمی هم‌خوان و نیمی ناهم‌خوان.

برای بزرگسالان و نوجوانانی که می‌خواهند توانایی تمرکز روی اطلاعات مهم و نادیده گرفتن اطلاعات مزاحم را بشناسند. برای استفاده متخصصان در کنار ابزارهای دیگر هم مناسب است. این آزمون تشخیص بیش‌فعالی، اضطراب یا هیچ اختلال دیگری نیست.

گزارش دقت پاسخ‌ها، زمان پاسخ در نوبت‌های هم‌خوان و ناهم‌خوان و «اثر تداخل» یعنی فاصله این دو زمان را نشان می‌دهد. تداخل کمتر همراه با دقت بالا یعنی کنترل توجه بهتر. تداخل فقط وقتی محاسبه می‌شود که در هر دو نوع نوبت دست‌کم دو پاسخ درست داشته باشید. اگر تقریباً پاسخی ندهید یا دقت از نصف کمتر باشد، نتیجه در سطح پایین می‌ماند، چون سرعت بدون دقت معنا ندارد.

کم‌خوابی، خستگی، استرس، داروهای خواب‌آور، سروصدا و اعلان‌های گوشی می‌توانند نتیجه را پایین بیاورند. نوع دستگاه هم مهم است: صفحه لمسی، ماوس و صفحه‌کلید زمان پاسخ یکسانی ندارند، پس نتیجه را فقط با اجرایی مقایسه کنید که روی دستگاه مشابه و در شرایط مشابه انجام شده است. یک اجرای ضعیف به‌تنهایی نشانه مشکل پایدار نیست. این آزمون به تشخیص رنگ‌ها نیاز دارد؛ اگر در تشخیص رنگ دشواری دارید، نتیجه توانایی واقعی شما را نشان نمی‌دهد.

کل آزمون حدود چهار دقیقه طول می‌کشد. به مرکز صفحه نگاه کنید، به رنگ جوهر فکر کنید و نه به معنای واژه. عجله نکنید، اما هر نوبت فرصت محدودی دارد.