تست کورسی

آزمون بلوک‌های کورسی معادل فضایی «دامنه ارقام» است: نه اعداد، بلکه دنباله‌ای از مکان‌ها در یک شبکه ۹تایی روشن می‌شوند و شما باید همان ترتیب را تکرار کنید. نسخه این پلتفرم هر دو حالت جلو (Forward) و عقب (Backward) را شامل می‌شود — دومی بار بیشتری روی دستکاری ذهنی اطلاعات می‌گذارد. مخاطب این آزمون کسانی که به حافظه فضایی علاقه‌مند هستند؛ معماران، ریاضی‌دانان، بازیکنان شطرنج که می‌خواهند پروفایل شناختی خود را بشناسند؛ متخصصان بالینی در ارزیابی حافظه کاری فضایی؛ محققانی که تفاوت‌های فردی در حافظه فضایی را مطالعه می‌کنند. چه چیزی می‌سنجد؟ دو شاخص کلیدی: بیشینه طول فراخوان جلو (max forward span) — حداکثر دنباله‌ای که می‌توانید به‌ترتیب تکرار کنید — و بیشینه طول فراخوان عقب (max backward span) — حداکثر دنباله‌ای که می‌توانید معکوس تکرار کنید. طول دنباله از ۲ تا ۹ مکان افزایش می‌یابد. چه فایده‌ای دارد؟ کورسی تفکیک خوبی بین حافظه فضایی خالص (Forward) و دستکاری ذهنی فضایی (Backward) می‌دهد. پایین‌تر بودن Forward Span معمولاً اشاره به ظرفیت محدود ذخیره‌سازی دارد، در حالی که فاصله بین Forward و Backward نشانه‌ای از توان دستکاری اطلاعات فضایی است. پیشینه و اعتبار فیلیپو کورسی در دهه ۱۹۷۰ این تکلیف را در چارچوب تحقیقات ملاردر طراحی کرد و از آن زمان به استانداردی در نوروسایکولوژی بالینی تبدیل شده. نسخه دیجیتال در پلتفرم «دکتر مانی رفیعی» پروتکل استاندارد ۲ گذاره به ازای هر طول را دنبال می‌کند. چه زمانی اهمیت پیدا می‌کند؟ Backward Span کمتر از Forward Span معمول است، اما اگر هر دو پایین باشند یا Forward خیلی کوتاه باشد، ممکن است ظرفیت حافظه فضایی نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد. در سالمندی، آسیب پاریتال، و برخی اختلالات نوروسایکولوژیک الگوی کورسی تغییر می‌کند.