تست دنبال‌کردن (TMT)

آزمون اتصال مسیر (TMT) یکی از پرکاربردترین ابزارهای نوروسایکولوژی است. در این پلتفرم، ۲۵ گره در یک شبکه ۵×۵ ظاهر می‌شوند و شما باید آن‌ها را به ترتیب (در نسخه پایه) وصل کنید. سرعت تکمیل و دقت مسیر، سرعت پردازش دیداری-فضایی شما را نشان می‌دهد. مخاطب این آزمون نوروسایکولوژیست‌ها و روانپزشکانی که سرعت پردازش دیداری-حرکتی را ارزیابی می‌کنند؛ علاقه‌مندان به شناخت پروفایل شناختی خود؛ محققانی که اثر سالمندی یا بیماری‌های نوروسایکولوژیک را مطالعه می‌کنند. چه چیزی می‌سنجد؟ زمان تکمیل کل (ثانیه) شاخص اصلی است. سرعت پایین‌تر (زمان بیشتر) نشانه کُندی پردازش دیداری-حرکتی است. در کنار سایر آزمون‌های توجه، TMT تصویر کاملی از سرعت پردازش می‌دهد. چه فایده‌ای دارد؟ TMT در چند دقیقه انجام می‌شود و حساس به تغییرات در نتیجه بیماری، داروها، یا بهبود پس از آسیب است. در غربالگری شغلی و ارزیابی‌های عملکردی، زمان TMT اغلب با توانایی سازماندهی و پردازش اطلاعات در محیط‌های پرتقاضا مرتبط است. پیشینه و اعتبار TMT در اواخر دهه ۱۹۳۰ توسط آرمی آمریکا توسعه یافت و بعداً در باتری هالستید-ریتان تثبیت شد. نسخه A (اعداد) و B (تناوب اعداد و حروف) در نوروسایکولوژی بالینی استاندارد هستند. نسخه این پلتفرم بر اساس پروتکل کلاسیک طراحی شده. چه زمانی اهمیت پیدا می‌کند؟ کُندی در TMT با آسیب فرونتال، دمانس، ADHD، و خستگی مرتبط است. اگر نتیجه پایین بود، شرایط اجرا (خواب، مهارت با موس) را هم در نظر بگیرید چون TMT دیجیتال به کنترل موس نیاز دارد.