فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود نف (SCS-SF، ۱۲ جمله)
۱۲
سنجه علمی
۳
دقیقه
۱۴۸٬۰۰۰
تومان
برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید
بیشتر ما با دوستی که شکست خورده یا غمگین است، مهربان و صبوریم. اما وقتی خودمان اشتباه میکنیم، صدای درونیمان اغلب تند و بیرحم میشود. شفقت به خود یعنی همان مهربانیای که به دیگران میدهیم، به خودمان هم بدهیم. این آزمون با فرم کوتاه مقیاس شفقت به خود، که یکی از پرکاربردترین ابزارهای این حوزه در جهان است، نشان میدهد در لحظههای سخت چقدر با خود مهرباناید و کجا جای رشد دارید.
شفقت به خود در روانشناسی سلامت جایگاه ویژهای پیدا کرده است، چون شیوهٔ برخورد ما با خود در لحظههای سخت، بر خواب، استرس، پایبندی به درمان و بازگشت پس از لغزش اثر میگذارد.
کریستین نف، استاد دانشگاه تگزاس، در سال ۲۰۰۳ مفهوم شفقت به خود را در روانشناسی تعریف کرد و مقیاس ۲۶ جملهای آن را ساخت. فیلیپ رائس، الیزابت پومیه، کریستین نف و دینا فان گوخت در سال ۲۰۱۱ در مجلهٔ روانشناسی بالینی و رواندرمانی فرم کوتاه ۱۲ جملهای را منتشر کردند و نشان دادند نمرهٔ کل آن تقریباً کاملاً با فرم بلند همبسته است. این فرم کوتاه امروز در پژوهشهای سلامت روان و سلامت جسم در کشورهای بسیاری به کار میرود. نف در یادداشت همراه مقیاس، استفاده از آن را در پژوهش آزاد اعلام کرده است.
پژوهشها شفقت به خود را با افسردگی و اضطراب کمتر، تابآوری و رضایت از زندگی بیشتر و رفتارهای سالمتر مثل خواب، ورزش و تغذیهٔ بهتر مرتبط دانستهاند. در بیماریهای مزمن، شفقت به خود با سازگاری بهتر و شرم کمتر همراه بوده و در مشاغل مراقبتی از فرسودگی محافظت کرده است.
هدف این آزمون سنجش میزان شفقت به خود با ۱۲ جملهٔ فرم کوتاه رائس و همکاران است. نتیجه نشان میدهد در لحظههای شکست، اشتباه و رنج، تعادل میان مهربانی با خود و قضاوت خود، اشتراک انسانی و انزوا، و ذهنآگاهی و غرق شدن در احساسها در شما چگونه است. این شناخت به شما کمک میکند ببینید کجا میتوانید با خود مهربانتر باشید و چگونه این منبع محافظ سلامت را تقویت کنید.
آزمون ۱۲ جمله دارد که روی طیف پنجدرجهای از یک (تقریباً هرگز) تا پنج (تقریباً همیشه) پاسخ داده میشوند. شش جمله، یعنی جملههای ۱، ۴، ۸، ۹، ۱۱ و ۱۲، قطب منفی را میسنجند و معکوس نمرهگذاری میشوند. سپس همهٔ جملهها جمع میشوند و دامنهٔ نمرهٔ کل از ۱۲ تا ۶۰ است؛ تقسیم آن بر دوازده، میانگین یک تا پنج را میدهد. گزارش سه باند دارد: ۱۲ تا ۲۹ (میانگین زیر ۲٫۵)، ۳۰ تا ۴۲ (میانگین ۲٫۵ تا ۳٫۵) و ۴۳ تا ۶۰ (میانگین بالای ۳٫۵). این باندها بر پایهٔ طیف پاسخاند، نه برش بالینی.
این آزمون برای بزرگسالانی مناسب است که میخواهند رابطهشان با خود را بهتر بشناسند: کسانی که با کمالگرایی، انتقاد از خود، استرس یا فرسودگی دستوپنجه نرم میکنند، افرادی که بیماری مزمن دارند و میخواهند با آن مهربانانهتر کنار بیایند، مراقبان بیماران، کادر درمان و هر کسی که به سلامت روان خود علاقه دارد. برای تغییر عادتهای سلامت، مثل ترک سیگار یا ورزش منظم، هم شناخت شیوهٔ برخورد با لغزشها مفید است. فرم کوتاه برای نوجوانان ساخته نشده است.
این آزمون در موقعیتهای زیر به کار میآید:
نتیجه را راهنمای رشد بدانید، نه برچسب.
روانشناسان سلامت، درمانگران، مربیان ذهنآگاهی و پژوهشگران از این مقیاس برای شناخت سبک برخورد با خود و پیگیری اثر برنامههای آموزشی استفاده میکنند. در محیطهای درمانی و آموزشی، میتواند بخشی از برنامههای پیشگیری از فرسودگی باشد. استفاده از نتیجه در سازمان فقط با رضایت فرد و برای حمایت مجاز است و نباید مبنای ارزیابی عملکرد قرار گیرد.
در پژوهش، فرم کوتاه به دلیل کوتاهی و همبستگی بالای نمرهٔ کل با فرم بلند، انتخابی رایج برای پرسشنامههای چندبخشی است و امکان مقایسه با مطالعههای بینالمللی را فراهم میکند.
نمرهٔ ۱۲ تا ۲۹ یعنی در لحظههای سخت، قضاوت خود، انزوا یا غرق شدن در احساسها غالب است و شفقت به خود جای رشد زیادی دارد. نمرهٔ ۳۰ تا ۴۲ یعنی گاهی مهربان و گاهی سختگیرید و پایهای برای تقویت دارید. نمرهٔ ۴۳ تا ۶۰ یعنی بیشتر وقتها با خود مهرباناید و این منبع محافظی ارزشمند است. سازندگان فرم کوتاه توصیه کردهاند به نمرهٔ کل تکیه شود، چون زیرمقیاسهای دوجملهای پایایی کمتری دارند. گزارش هر باند دربارهٔ سازه، پژوهش، خانواده، کار، باورهای نادرست و تمرینهای عملی توضیح میدهد.
به یاد داشته باشید که هیچکدام از این باندها حکم نهایی نیستند. شفقت به خود مهارتی پویاست و نمرهٔ امروز فقط نقطهای در مسیر است.
برای این مقیاس برش بالینی منتشر نشده و هنجار ایرانی معتبری هم برای برش در دسترس ما نیست؛ باندها بر پایهٔ طیف پاسخ تعیین شدهاند. زیرمقیاسهای دوجملهای پایایی کافی برای تفسیر جداگانه ندارند. پاسخها خودگزارشیاند و ممکن است تحت تأثیر حال روز آزمون یا تمایل به نشان دادن تصویر مثبت باشند. این آزمون افسردگی یا اضطراب را تشخیص نمیدهد.
همچنین ترجمهٔ فارسی جملهها روان و وفادار به متن اصلی است، اما ممکن است با نسخههای فارسی منتشرشده در پژوهشهای داخلی تفاوت جزئی در واژهها داشته باشد.
ترکیب این آزمون با مقیاسهای افسردگی، اضطراب، استرس، کمالگرایی و فرسودگی شغلی تصویر کاملتری میدهد. در بیماران مبتلا به درد مزمن، ترکیب آن با مقیاس فاجعهسازی درد نشان میدهد سبک برخورد با خود و افکار مرتبط با درد چگونه با هم تعامل دارند.
* برای دیدن آزمونهای مرتبط، به بلوک «آزمونهای مرتبط» در پایین همین صفحه نگاه کنید.
شفقت به خود با تمرین تغییر میکند، پس تکرار آزمون پس از هشت تا دوازده هفته تمرین منظم یا شرکت در دورهٔ آموزشی معنا دارد. در وضعیت پایدار، تکرار سالانه کافی است. برای مقایسهٔ منصفانه، در شرایط مشابه پاسخ دهید.
پس از رویدادهای مهم زندگی، مثل بیماری، سوگ یا تغییر شغل، هم تکرار آزمون میتواند نشان دهد این منبع چقدر در دسترس مانده است.
مهربانی، مدارا و پذیرش نقص انسانی در فرهنگ و ادب فارسی جایگاه ویژهای دارند، اما بسیاری از ما آموختهایم این مهربانی را فقط به دیگران بدهیم و با خود سختگیر باشیم. این آزمون دعوتی است به گسترش همان ارزشها به سوی خود. هنجارها جهانیاند و باندها بر پایهٔ طیف پاسخاند، نه بر پایهٔ نمونهٔ ایرانی.
در برخی خانوادهها مهربانی با خود ممکن است با خودپسندی اشتباه گرفته شود. این آزمون نشان میدهد که این دو کاملاً متفاوتاند: شفقت به خود با فروتنی و توجه به دیگران همراه است.
این آزمون چند جمله دارد؟
۱۲ جمله دارد و حدود سه دقیقه زمان میبرد.
چرا برخی جملهها منفیاند؟
شش جمله قطب منفی مثل قضاوت خود را میسنجند و هنگام نمرهگذاری معکوس میشوند.
آیا شفقت به خود همان عزت نفس است؟
خیر. عزت نفس به ارزیابی و مقایسه وابسته است؛ شفقت به خود به چگونگی رفتار با خود در لحظههای سخت.
آیا مهربانی با خود تنبلی میآورد؟
پژوهشها نشان دادهاند شفقت به خود با انگیزهٔ بیشتر برای بهبود پس از شکست همراه است.
آیا برش بالینی دارد؟
خیر. باندها بر پایهٔ طیف پاسخاند.
آیا میتوانم زیرمقیاسها را جدا تفسیر کنم؟
سازندگان توصیه کردهاند در فرم کوتاه بیشتر به نمرهٔ کل تکیه شود.
آیا شفقت به خود قابل یادگیری است؟
بله. برنامههایی مثل شفقت به خود ذهنآگاهانه آن را افزایش میدهند.
کی دوباره آزمون بدهم؟
پس از هشت تا دوازده هفته تمرین منظم.
این آزمون برای آگاهی شخصی است و جای ارزیابی روانشناختی را نمیگیرد. اگر غم طولانی، ناامیدی، انتقاد شدید از خود همراه با افکار آسیب به خود یا هر بحران دیگری دارید، بیدرنگ با متخصص سلامت روان یا اورژانس تماس بگیرید.

