مقیاس ضداجتماعی رفتاری (ABS)

ناکامی در کار گاهی به غر، بحث، کم‌کاری عمدی یا دور زدن قاعده کشیده می‌شود. این مقیاس همان لحظه‌ها را با نه جمله روی میز می‌گذارد: از آسیب به مال کارفرما و آسیب عمدی به همکار تا بد انجام دادن کار و شکایت با دیگران.

لحن گزارش قضاوت اخلاقی نیست. نمرهٔ بالاتر اینجا نشانهٔ قاطعیت یا زرنگی نیست؛ یعنی موافقت بیشتر با رفتارهایی که به آدم‌ها، اموال یا کیفیت کار آسیب می‌زنند. دیدن صادقانهٔ این موافقت می‌تواند شروع برگرداندن اختیار به دست خودتان باشد. این برگه را آرام بخوانید.

ساندرا رابینسون و آن اولیری-کلی این مقیاس را برای مقاله‌ای در سال ۱۹۹۸ در Academy of Management Journal ساختند. پژوهش آن‌ها می‌خواست نشان دهد رفتار بد در گروه کاری تا چه حد مسری است و عنوان آشنایش «میمون می‌بیند، میمون تقلید می‌کند» است. متن گویه‌ها در همان مقاله آمده است.

در مقالهٔ اصلی گزینه‌ها فراوانی رفتار در یک سال گذشته بود. در این نسخهٔ سایت آن طیف فراوانی کنار گذاشته شده و برچسب موافقت نشسته است، از «کاملاً مخالفم» تا «کاملاً موافقم» و با «نظری ندارم» در وسط. نه گویه، بدون جملهٔ معکوس، و یک جمع از ۹ تا ۴۵. چهار سطح توصیفی دارد و هنجار رسمی یا ایرانی برایش منتشر نشده است.

هدف، یک جمع از موافقت شما با رفتارهای ضداجتماعی در محل کار است. این جمع شخصیت بالینی یا نمرهٔ عملکرد رسمی نیست.

• نمره کل: ۹ گویه در یک مقیاس، از آسیب به مال و به همکار تا کم‌کاری عمدی و شکایت.
• گویهٔ معکوس ندارد؛ موافقت بیشتر همیشه جمع را بالا می‌برد و این جهت مطلوب نیست.
• دامنهٔ جمع از ۹ تا ۴۵ است و میانگین گزارش نمی‌شود.

چون جمله‌های خفیف و سنگین در یک جمع می‌آیند، عدد را کنار این بخوانید که با کدام جمله‌ها موافق بوده‌اید. جمع را به‌تنهایی برچسب اخلاق ندانید.

هر جمله از ۱ تا ۵ نمره می‌گیرد: «کاملاً مخالفم» یک، «مخالفم» دو، «نظری ندارم» سه، «موافقم» چهار و «کاملاً موافقم» پنج. معکوس نداریم. جمع نه جمله از ۹ تا ۴۵ است. میانگین گزارش نمی‌شود و طیف فراوانی مقالهٔ اصلی اینجا اعمال نمی‌شود.

سطح‌ها دقیقاً این عنوان‌ها را دارند: «رفتارهای ضداجتماعی در کار: بسیار کم» برای ۹ تا ۱۳، «رفتارهای ضداجتماعی در کار: کم و گاه‌به‌گاه» برای ۱۴ تا ۲۲، «رفتارهای ضداجتماعی در کار: قابل‌توجه» برای ۲۳ تا ۳۱، و «رفتارهای ضداجتماعی در کار: زیاد» برای ۳۲ تا ۴۵. برش‌ها توصیفی‌اند. جمع بالاتر یعنی موافقت بیشتر با این رفتارها و وضعیت مطلوب‌تری نمی‌سازد.

برای شاغلی است که می‌خواهد بی‌قضاوت ببیند ناکامی کاری‌اش کجا به رفتار آسیب‌زننده نزدیک شده. اگر در گروهی کار می‌کنید که غر زدن یا دور زدن قاعده عادی شده، جمله‌ها به تجربهٔ شما نزدیک‌ترند.

این فرم اعتراف اداری، آزمون صداقت برای گزینش، یا تشخیص اختلال شخصیت نیست. اگر فعلاً شاغل نیستید مصداق روشنی ندارد. فقط دربارهٔ محل کار واقعی جواب دهید.

پژوهش اصلی می‌گفت رفتار ضداجتماعی در گروه می‌تواند از همکار به همکار سرایت کند. فایدهٔ احتمالی برای سازمان این است که غر، کم‌کاری عمدی یا دور زدن قاعده را مسئلهٔ جمع ببیند، نه فقط خصلت یک نفر. اگر گفت‌وگویی هست باید داوطلبانه باشد و به مانع‌هایی مثل ناکامی بی‌پاسخ یا قاعدهٔ مبهم برسد.

نمرهٔ فردی ابزار استخدام، ارتقا یا ارزیابی عملکرد نیست و نباید مبنای توبیخ یا پرونده‌سازی شود. جمع بالا جرم ثابت‌شده نیست؛ خودگزارشی موافقت با چند جمله است. استفادهٔ نظارتی اعتماد را خراب می‌کند و پنهان‌کاری را بیشتر می‌کند.

جمع را از پایین بخوانید. «رفتارهای ضداجتماعی در کار: بسیار کم»، یعنی ۹ تا ۱۳، بیشتر جمله‌ها را رد کرده‌اید. «رفتارهای ضداجتماعی در کار: کم و گاه‌به‌گاه»، ۱۴ تا ۲۲، هنوز موافقت گسترده نیست. «رفتارهای ضداجتماعی در کار: قابل‌توجه»، ۲۳ تا ۳۱، وزن پاسخ‌ها به سمت موافقت رفته است. «رفتارهای ضداجتماعی در کار: زیاد»، ۳۲ تا ۴۵، موافقت روشن با بخش بزرگی از جمله‌هاست. هیچ سطحی مدال نیست و بالا وضعیت بهتری نمی‌سازد.

بعد از عدد به محتوا برگردید. موافقت با «با همکاران شکایت کردم» با موافقت با آسیب عمدی به همکار یا مال کارفرما یکی نیست، ولی هر دو در یک جمع نشسته‌اند. اگر جمع بالا است ببینید ناکامی، همرنگی با گروه یا عادت غر کدام سهم را دارد. مسری بودن رفتار بهانهٔ ادامه دادنش نیست.

نه جمله همهٔ رفتارهای آسیب‌زننده را پوشش نمی‌دهد و زمینه را هم نمی‌پرسد: قاعده ناعادلانه بوده، فشار گروه بوده، یا الگو بوده است. خودگزارشی است و ترس از بد دیده شدن معمولاً نمره را پایین‌تر از واقع نشان می‌دهد.

این نسخه فراوانی یک سال گذشته را نمی‌سنجد؛ جمع را با نسخه‌هایی که فراوانی یک‌ساله می‌پرسند مقایسه نکنید. سطح‌ها هنجار بالینی نیستند و تشخیص اختلال شخصیت ضداجتماعی نمی‌دهند. جمله‌های خفیف و سنگین جدا نمره‌گذاری نشده‌اند.

این جمع را با رفتار شهروندی عوض نکنید. پرسشنامهٔ رفتار شهروندی سازمانی پادساکف (OCB، ۲۴ گویه، مدل پنج‌بعدی ارگان) کمک فراتر از نقش را می‌سنجد و نمرهٔ بالایش مطلوب است؛ جهت تفسیرش برعکس این مقیاس است. مقیاس ناکامی از کار (FWS) و مقیاس ناکامی سازمانی اسپکتور (OFS) زمینهٔ ناکامی را می‌سنجند، نه خود رفتار آسیب‌زننده را. ناکامی می‌تواند بالا باشد و این جمع پایین بماند.

رفتار از حال یک صبح پایدارتر است، ولی بلافاصله بعد از یک دعوا تکرار کردن بیشتر همان التهاب است. چند هفته تا چند ماه فاصله بگذارید و هر بار با معنای موافقت جواب دهید، نه با خاطرهٔ تعداد دفعات.

اگر چیزی را عوض کرده‌اید، مثل فاصله گرفتن از یک جمع غر زن، آن وقت تکرار معنادارتر است. فاصلهٔ استانداردی برای این نسخهٔ موافقت اعلام نشده است.

قبول کردن آسیب به مال، کم‌کاری عمدی یا بحث می‌تواند در محل کار عواقب جدی داشته باشد. به همین دلیل پاسخ شما محرمانه می‌ماند و در اختیار کارفرما، حراست یا پروندهٔ پرسنلی قرار نمی‌گیرد. این پرسشنامه اعتراف قابل استناد اداری نیست.

شکایت در برخی جمع‌ها تخلیهٔ عادی ناراحتی است و در این مقیاس جزو همان جمله‌ها شمرده می‌شود. جمله را همان‌طور که نوشته شده جواب دهید و بعد در تفسیر بین گلایه و آسیب عمدی فرق بگذارید. اگر در معرض آزار هستید، محرمانگی آزمون جای کمک حرفه‌ای یا مسیر امن گزارش را نمی‌گیرد.

این متن برای فهم یک خودگزارشی حساس است، نه برای اثبات تخلف و نه برای تبرئه. جمع بالاتر فقط موافقت بیشتر با جمله‌های رفتار ضداجتماعی را نشان می‌دهد و ویژگی مثبتی نیست.

از این مقیاس برای استخدام، ارتقا یا ارزیابی عملکرد استفاده نکنید و آن را مبنای تنبیه قرار ندهید. سطح‌ها توصیفی‌اند و تشخیص بالینی نیستند. اگر رفتار به آسیب جدی رسیده، با فرد متخصص یا مرجع مورد اعتماد صحبت کنید.