توجه تقسیم‌شده (WAF)

آزمون توجه تقسیم‌شده (WAF) یک تکلیف ترکیبی دیداری-شنیداری است: در ۳۰ گذاره، هر گذاره یا یک محرک دیداری (تصویر) دارد یا یک محرک شنیداری (بیپ) — به‌نسبت تقریباً برابر (۵۰/۵۰). شما باید به هر کدام که ظاهر شد پاسخ دهید در حالی که توجه همزمان روی هر دو کانال نگه داشته می‌شود تا هیچ سیگنالی از دست نرود. مخاطب این آزمون رانندگان حرفه‌ای، خلبانان، کنترل‌کنندگان ترافیک — همه کسانی که باید هم به چیزهای دیداری و هم شنیداری در محیط کار واکنش نشان دهند؛ محققان توجه تقسیم‌شده. چه چیزی می‌سنجد؟ دقت کانال دیداری، دقت کانال شنیداری، و تعادل توجه دوگانه (مقایسه عملکرد دو کانال). اگر یک کانال آشکارا ضعیف‌تر است، توجه به آن کانال اولویت‌بندی نشده. چه فایده‌ای دارد؟ WAF در مقایسه با DAKT (که دو کانال دیداری-شنیداری دارد با محرک‌های مجزا) روی توجه به‌صورت موازی تمرکز دارد. اطلاعات آن در طراحی محیط کار و ارزیابی صلاحیت شغلی مفید است. پیشینه و اعتبار تحقیقات توجه تقسیم‌شده از کارهای اولیه Cherry (۱۹۵۳) و Broadbent (۱۹۵۸) درباره کانال‌های موازی شروع شد. WAF بر پارادایم‌های Vienna Test System برای سنجش ظرفیت تقسیم توجه استوار است. چه زمانی اهمیت پیدا می‌کند؟ در محیط‌های پر از اطلاعات (کاکپیت، اتاق کنترل)، عدم تعادل بین کانال‌ها می‌تواند خطر ایجاد کند. اگر کانال شنیداری همیشه ضعیف‌تر است، ممکن است غلبه دیداری وجود داشته باشد.