مقیاس ترس از حرکت تمپا (TSK-17، ۱۷ پرسش)

۱۷

سنجه علمی

۵

دقیقه

۹۸٬۰۰۰

تومان

ورود و شروع کاوش درون

برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید

مقدمه

وقتی درد را تجربه می‌کنیم، طبیعی است که از حرکت‌هایی که آن را بدتر می‌کنند بترسیم. این ترس گاهی محافظ است و گاهی، اگر طولانی شود، خود به مانعی برای بهبود تبدیل می‌شود. مقیاس ترس از حرکت تمپا به شما کمک می‌کند ببینید باورهایتان دربارهٔ درد و حرکت در کجای این طیف قرار دارد.
این آگاهی می‌تواند نخستین گام برای بازگشت به فعالیت‌هایی باشد که دوستشان دارید.
پژوهش‌های چند دههٔ اخیر نشان داده‌اند که در بسیاری از دردهای طولانی، آنچه بیش از خود درد زندگی را محدود می‌کند، ترس از درد است. کسانی که از حرکت می‌ترسند، کمتر فعال‌اند، عضلات‌شان ضعیف‌تر می‌شود و همین ضعف، درد را نگه می‌دارد. شناختن این ترس، راه شکستن این چرخه را باز می‌کند.

دربارهٔ آزمون

مقیاس ترس از حرکت تمپا (Tampa Scale for Kinesiophobia) را میلر، کوری و تاد در سال ۱۹۹۱ در شهر تامپای آمریکا ساختند. این مقیاس یکی از پرکاربردترین ابزارهای سنجش ترس از حرکت و آسیب دوباره در جهان است و در پژوهش‌های کمردرد، گردن‌درد، توانبخشی پس از جراحی و آسیب‌های ورزشی به کار رفته است.
نسخهٔ فارسی آن در چند مطالعهٔ ایرانی، از جمله پژوهش جعفری و همکاران در سال ۲۰۱۰ با بیماران کمردرد در تهران و پژوهش عسکری آشتیانی و همکاران در سال ۲۰۱۴ با بیماران گردن‌درد، پایا و روا گزارش شده است. ترجمهٔ پرسش‌های این صفحه کار تیم سایت است و با ترجمه‌های منتشرشدهٔ پژوهشی یکی نیست.
مقیاس بر پایهٔ مدل ترس‌اجتناب ساخته شده است؛ مدلی که توضیح می‌دهد چرا برخی افراد پس از آسیبی ساده سریع بهبود می‌یابند و برخی دیگر سال‌ها با درد و ناتوانی درگیر می‌مانند. نسخه‌های کوتاه‌تر یازده و سیزده‌جمله‌ای هم وجود دارند، اما این صفحه نسخهٔ اصلی ۱۷ جمله‌ای را به کار می‌برد.

هدف آزمون

هدف این آزمون سنجش میزان ترس شما از حرکت و آسیب دوباره با ۱۷ جمله است. نتیجه نشان می‌دهد آیا باورهایتان دربارهٔ درد ممکن است شما را از فعالیت‌های مفید دور کند یا نه، و می‌تواند به شما و درمانگرتان در برنامه‌ریزی بازگشت به فعالیت کمک کند. هدف دیگر، آشنا کردن شما با این واقعیت است که ترس از حرکت پدیده‌ای شناخته‌شده و رایج است و درمان‌های مؤثری برای آن وجود دارد.

ساختار آزمون

آزمون ۱۷ جمله دارد که هر کدام با چهار گزینه پاسخ داده می‌شوند و از یک تا چهار امتیاز می‌گیرند. سیزده جمله باورهای ترس‌آلود را بیان می‌کنند، مانند «درد همیشه به این معناست که به بدنم آسیب زده‌ام»، و موافقت با آن‌ها امتیاز بیشتری دارد. چهار جمله، یعنی جمله‌های ۴، ۸، ۱۲ و ۱۶، باورهای مثبت را بیان می‌کنند و امتیازشان وارونه حساب می‌شود.
امتیاز کل از ۱۷ تا ۶۸ است و امتیاز بالاتر یعنی ترس بیشتر. نتیجه در دو سطح گزارش می‌شود: ۱۷ تا ۳۷ ترس کم تا متوسط و ۳۸ تا ۶۸ ترس بالا. مرز ۳۷ از پژوهش ولاین و همکاران در سال ۱۹۹۵ گرفته شده است.

مخاطبان آزمون

این مقیاس برای بزرگسالانی طراحی شده که درد یا آسیب اسکلتی‌عضلانی دارند یا داشته‌اند؛ مانند کمردرد، گردن‌درد، درد مفاصل یا دوران بهبود پس از جراحی و آسیب ورزشی. برای کسانی هم که پس از یک دورهٔ درد، از بازگشت به ورزش یا کار مردد هستند، مفید است. اگر هرگز درد قابل‌توجهی نداشته‌اید، نتیجه معنای محدودتری دارد.
مربیان ورزشی، فیزیوتراپیست‌ها و پزشکان هم می‌توانند از این مقیاس برای شناخت بهتر مراجعان‌شان استفاده کنند، البته با رضایت آن‌ها. این صفحه برای کودکان و نوجوانان طراحی نشده است.

کاربرد در زندگی و کار

نتیجهٔ این مقیاس در موقعیت‌های گوناگونی به کار می‌آید:

آماده شدن برای شروع فیزیوتراپی یا ورزش درمانیتصمیم‌گیری دربارهٔ زمان بازگشت به کار پس از آسیببازگشت به ورزش پس از آسیب یا جراحیگفت‌وگو با پزشک دربارهٔ نگرانی‌ها از فعالیتشناختن موانع ذهنی در مسیر بهبود درد مزمنپیگیری اثر درمان بر باورهای مربوط به دردآگاه کردن خانواده از نوع حمایتی که نیاز دارید

در همهٔ این موارد، نتیجه باورهای امروز شما را نشان می‌دهد و با پیشرفت درمان تغییر می‌کند.

کاربرد سازمانی

در کلینیک‌های توانبخشی، طب کار و پژوهش‌های درد، این مقیاس برای شناسایی افرادی که ممکن است به آموزش یا حمایت بیشتری برای بازگشت به فعالیت نیاز داشته باشند، به کار می‌رود. استفادهٔ سازمانی باید با رضایت آگاهانه و حفظ محرمانگی باشد و نتیجه نباید برای قضاوت دربارهٔ توان کاری یا تصمیم‌های استخدامی به کار رود. در برنامه‌های سلامت کارکنان، گزارش گروهی نتایج می‌تواند نیاز به آموزش دربارهٔ درد و ارگونومی را نشان دهد و به طراحی کارگاه‌های پیشگیری از کمردرد کمک کند.

تفسیر نتایج

امتیاز ۱۷ تا ۳۷ نشان می‌دهد ترس از حرکت در شما کم یا متوسط است و احتمالاً شما را از فعالیت باز نمی‌دارد. امتیاز ۳۸ تا ۶۸ نشان می‌دهد باورهای ترس‌آلود دربارهٔ درد و حرکت پررنگ‌اند و ممکن است به پرهیز از فعالیت‌های مفید بینجامند.
این تفسیر بر پایهٔ مرز رایج ۳۷ است. پژوهشگران دربارهٔ برش دقیق بالینی توافق کامل ندارند و امتیاز نزدیک به مرز را باید با احتیاط خواند. نتیجه باورها را می‌سنجد، نه شدت درد یا وضعیت بافت‌ها را.

محدودیت‌ها

این مقیاس بر پایهٔ گزارش خود شماست و حال روز پاسخ‌گویی، شدت درد در آن لحظه یا تجربه‌های اخیر ممکن است بر آن اثر بگذارد. مرز ۳۷ از نمونه‌ای از بیماران کمردرد مزمن در هلند به دست آمده و هنجار برش ایرانی برای آن منتشر نشده است. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند جمله‌های وارونه در برخی جمعیت‌ها عملکرد ضعیف‌تری دارند. این آزمون جایگزین معاینهٔ پزشکی یا ارزیابی متخصص نیست.

ترکیب با آزمون‌های دیگر

برای تصویر کامل‌تر، این مقیاس را می‌توان کنار سنجش شدت درد، ناتوانی ناشی از درد، فاجعه‌سازی درد و خلق افسرده دید. ترس بالا همراه با ناتوانی زیاد، اهمیت پرداختن به جنبه‌های ذهنی درد را بیشتر نشان می‌دهد. سنجش فعالیت بدنی نیز می‌تواند نشان دهد ترس تا چه اندازه بر میزان تحرک اثر گذاشته است. این ترکیب‌ها بهتر است زیر نظر متخصص تفسیر شوند.

* برای دیدن آزمون‌های مرتبط، به بلوک «آزمون‌های مرتبط» در پایین همین صفحه نگاه کنید.

بازآزمایی

در مطالعهٔ ایرانی جعفری و همکاران، پایایی بازآزمایی پس از یک هفته ۰٫۸۶ بود؛ یعنی بدون تغییر واقعی، امتیاز نسبتاً ثابت می‌ماند. برای پیگیری اثر درمان، تکرار مقیاس پس از دو تا سه ماه مناسب است. کاهش امتیاز نشان می‌دهد باورهای ترس‌آلود در حال تغییرند. اگر امتیازتان بالا بود و پس از چند ماه تغییری نکرد، شاید وقت آن باشد که با درمانگرتان دربارهٔ روش‌های دیگر گفت‌وگو کنید. پاسخ‌های هر بار را نگه دارید تا مسیر تغییر را ببینید.

ملاحظات فرهنگی

در فرهنگ ما، توصیه به استراحت هنگام درد بسیار رایج است و بسیاری از ما با این باور بزرگ شده‌ایم که درد یعنی باید دست از کار کشید. موافقت با برخی جمله‌های این مقیاس ممکن است بازتاب همین آموخته‌های فرهنگی باشد، نه تجربهٔ شخصی. همچنین در برخی خانواده‌ها، مراقبت فراوان از بیمار نشانهٔ محبت است، اما ممکن است ناخواسته ترس از حرکت را تقویت کند.

پرسش‌های متداول

این آزمون چند پرسش دارد؟

۱۷ جمله با چهار گزینه.

پاسخ دادن چقدر طول می‌کشد؟

حدود پنج دقیقه.

درد ندارم؛ می‌توانم پاسخ دهم؟

بله، به آخرین دورهٔ درد فکر کنید؛ اما نتیجه برای کسانی که درد دارند معنادارتر است.

چرا برخی جمله‌ها وارونه نمره می‌گیرند؟

چهار جمله باور مثبت را بیان می‌کنند و موافقت با آن‌ها یعنی ترس کمتر.

امتیاز بالا یعنی آسیب جدی دارم؟

خیر. این مقیاس باورها را می‌سنجد، نه وضعیت بدن.

آیا ترس از حرکت قابل‌درمان است؟

بله؛ آموزش دربارهٔ درد، ورزش تدریجی و درمان شناختی‌رفتاری مؤثرند.

نتیجه تشخیص پزشکی است؟

خیر. ابزاری برای آگاهی و گفت‌وگو با متخصص است.

کی دوباره آزمون بدهم؟

پس از دو تا سه ماه درمان یا پس از آسیب تازه.

سلب مسئولیت

این مقیاس ابزاری برای آگاهی است و جایگزین معاینه، تشخیص یا درمان نیست. پیش از شروع برنامهٔ ورزشی تازه، به‌ویژه اگر درد شدید یا بیماری زمینه‌ای دارید، با پزشک یا فیزیوتراپیست مشورت کنید. در صورت درد ناگهانی و شدید با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. اگر درد و ترس بر حال روانی‌تان اثر گذاشته، خط مشاورهٔ رایگان ۱۴۸۰ در دسترس است. این صفحه را راهنمایی برای گفت‌وگوی آگاهانه‌تر با متخصص بدانید، نه جایگزین آن.

نظر یا پرسش‌تان را در مورد آزمون مطرح کنید

© ۱۴۰۵ پلتفرم خودشناسی دکتر مانی رفیعی — هم‌سفر امن شما در مسیر آگاهی و رشد شخصی