پیمایش رویه‌های اخلاقی سازمانی و عزت‌نفس حرفه‌ای اعضای هیئت علمی اوهارا (۹ گویه)

برای عضو هیئت علمی، حس حرفه‌ای فقط از کلاس و پژوهش نمی‌آید. از این هم می‌آید که مؤسسه تعهدش را به عزت‌نفس حرفه‌ای استادان گفته باشد، اطلاعات را شفاف بگذارد، و با آنان صادق و یکسان رفتار کند. در جلسه‌ای که اسلاید بودجه رد می‌شود و کسی از گروه حرف نمی‌زند، سؤال همین پیمایش آن‌جاست.

آنچه می‌گیرید میانگین نه جمله است، از ۰ تا ۱۰، نه نمرهٔ شخصیت و نه نمرهٔ عزت‌نفس فردی. هرچه میانگین بالاتر باشد، مؤسسه در توصیف شما به رویه‌های پشتیبان نزدیک‌تر است. هنجار منتشرشده‌ای برای تفسیر این میانگین پیدا نشده؛ عدد را حرف امروز شما دربارهٔ مؤسسه بدانید.

لئونارد اوهارا این پیمایش را در سال ۱۹۹۱ در ۲۵ پردیس از ۲۰ کالج اجتماعی در ۱۳ ایالت آمریکا اجرا کرد؛ بیش از ۱۲۰۰ عضو هیئت علمی تمام‌وقت و ۲۵ مدیر ارشد پاسخ دادند. گزارش در سند ERIC با شمارهٔ ED۳۳۱۵۴۳ آمده و نتایج در سال ۱۹۹۴ در Community/Junior College Quarterly of Research and Practice، جلد ۱۸، شمارهٔ ۳، صفحات ۳۱۹ تا ۳۲۷، منتشر شده است.

اوهارا عزت‌نفس حرفه‌ای استاد را فقط ویژگی فردی نمی‌دانست و آن را تا حد زیادی وابسته به رویهٔ مؤسسه می‌دید. در گزارش او، استادان معمولاً در کلاس خود احساس کنترل نسبتاً خوبی داشتند و در تصمیم‌های کلان‌تر، مثل بودجه و برنامه‌ریزی، خود را کم‌اثرتر می‌دیدند. این وصف، هنجار نمرهٔ شما نیست. برای این ابزار، هنجار داوری‌شدهٔ منتشرشده در یادداشت منبع پیدا نشده است.

هدف، دیدن این است که رویه‌های مؤسسه، از نگاه شما به‌عنوان عضو هیئت علمی، چقدر پشتیبان و اخلاقی توصیف می‌شود.

• اعلام تعهد مدیریت به عزت‌نفس حرفه‌ای هیئت علمی
• اثرگذاری استادان بر پیگیری مسائلی که همین عزت را تقویت می‌کند
• تبادل آزاد و شفاف اطلاعات مرتبط با مؤسسه
• رفتار صادقانه و یکسان با اعضای هیئت علمی

خروجی، میانگین ۰ تا ۱۰ است. بالاتر یعنی توصیف پشتیبان‌تر. این میانگین عزت‌نفس شخصی شما را اندازه نمی‌گیرد، پرسش باز دهم در آن نیست، و مرزهای ۴ و ۷ هم‌پوشان‌اند.

نه گویهٔ بسته‌پاسخ از ۰ تا ۱۰ نمره می‌گیرند: «۰ — اصلاً توصیف نمی‌کند» تا «۱۰ — کاملاً توصیف می‌کند». هیچ گویه‌ای معکوس نیست. گویهٔ باز دهم حذف شده، چون نمره‌پذیر نیست و در نتیجه نمی‌آید.

نمره، جمع نیست؛ میانگین همان نه گویه است و از ۰ تا ۱۰ می‌ماند. اگر جمع نه پاسخ ۶۳ شود، میانگین ۷ است. عنوان‌های نمایش این‌هاست: رویه‌های پشتیبان کم از ۰ تا ۴، رویه‌های پشتیبان نسبی از ۴ تا ۷، و رویه‌های پشتیبان قوی از ۷ تا ۱۰. این بازه‌ها در مرز ۴ و در مرز ۷ هم‌پوشانی دارند؛ میانگین دقیقاً ۴ در هر دو عنوان کم و نسبی می‌نشیند و میانگین دقیقاً ۷ در هر دو عنوان نسبی و قوی.

لنگر بدون هم‌پوشانی در یادداشت نمره چنین است: تا ۳٫۹۹ کم، از ۴ تا ۶٫۹۹ نسبی، و از ۷ تا ۱۰ قوی. اگر روی مرز نشسته‌اید، به خود جمله‌ها برگردید. بالاتر یعنی مؤسسه را پشتیبان‌تر توصیف کرده‌اید.

مخاطب این پیمایش عضو هیئت علمی است که می‌خواهد رویهٔ اخلاقی و پشتیبان مؤسسهٔ خودش را وصف کند. مدیر گروه یا هیئت رئیسه فقط وقتی مخاطب گزارش است که میانگین بی‌نام جمعی در دست باشد، نه برگهٔ یک استاد. دانشجو، کارمند اداری، و داوطلب استخدام هیئت علمی با این نه جمله سنجیده نمی‌شوند. اگر الآن عضو هیئت علمی مؤسسه‌ای نیستید، جمله‌ها مرجع روشنی ندارند.

کاربرد درست، گفت‌وگو دربارهٔ رویهٔ مؤسسه است: تعهد اعلام‌شده، اثر استادان، شفافیت اطلاعات، و رفتار صادقانه. اگر مشارکت آزاد باشد و برگهٔ فردی به مدیر نرسد، میانگین بی‌نام یک گروه می‌تواند دستور جلسهٔ هیئت علمی یا خودارزیابی مؤسسه شود.

این پیمایش ممیزی حقوقی اخلاق نیست و جای آیین‌نامهٔ تخلف را نمی‌گیرد. یک میانگین پایین را به یک شخص نسبت ندهید. نمره را در ارتقا، تبدیل وضعیت، یا جذب هیئت علمی وارد نکنید. پرسش باز این صفحه حذف شده؛ حرف تشریحی استادان در میانگین نیست و اگر مؤسسه آن حرف‌ها را می‌خواهد، باید جدا و امن جمعشان کند.

میانگین را روی ۰ تا ۱۰ بخوانید. نزدیک ۰ تا زیر ۴، عنوان «رویه‌های پشتیبان کم» است: جمله‌ها در مجموع مؤسسه را متعهد، شفاف و پشتیبان وصف نمی‌کنند. از ۴ تا زیر ۷، «رویه‌های پشتیبان نسبی» است؛ بعضی رویه‌ها آشنا هستند و بعضی نه. از ۷ تا ۱۰، «رویه‌های پشتیبان قوی» است و توصیف شما به انتهای «کاملاً توصیف می‌کند» نزدیک است.

بازهٔ نمایشی ۰ تا ۴ و ۴ تا ۷ در خود عدد ۴ شریک‌اند، و ۴ تا ۷ و ۷ تا ۱۰ در خود عدد ۷ شریک‌اند. عدد مرزی را با هر دو عنوان تمام نکنید. لنگر یادداشت، مرز را تا ۳٫۹۹، سپس تا ۶٫۹۹، و از ۷ به بعد جدا می‌کند. یک میانگین میانه می‌تواند از کلاسی بیاید که در آن احساس اختیار دارید و از جلسه‌ای که در بودجه بی‌صدا هستید. این عدد عزت‌نفس شخصی شما نیست.

هنجار داوری‌شدهٔ منتشرشده برای این پیمایش در یادداشت منبع پیدا نشده و رواسازی روان‌سنجی داوری‌شده‌ای هم در آن یادداشت ذکر نشده است. پس «قوی» رتبهٔ مؤسسهٔ شما میان دانشگاه‌ها نیست. بازه‌ها در ۴ و ۷ هم‌پوشانی دارند و نباید مثل خط‌کش دقیق خوانده شوند.

آنچه ثبت می‌شود برداشت یک عضو هیئت علمی است، نه حسابرسی مستقل. زمینهٔ اصلی پیمایش کالج‌های اجتماعی آمریکا در سال ۱۹۹۱ است. پرسش باز حذف شده است. در گروه کوچک، حتی فرم بی‌نام ممکن است نویسنده را شناسا کند.

مقیاس حمایت سازمانی ادراک‌شدهٔ آیزنبرگر حس پشتیبانی سازمان را در بافت شغل عمومی می‌سنجد. مقیاس عدالت سازمانی نیهوف و مورمن و مقیاس عدالت توزیعی و رویه‌ای سوئینی و مک‌فارلین انصاف رویه را ریزتر می‌کنند. اگر سؤال‌تان سیاست و نفوذ در سازمان است، مقیاس ادراک سیاست‌های سازمانی کاکمار و کارلسون سازهٔ دیگری است. میانگین اوهارا را با آن جمع‌ها یکی نکنید.

رویهٔ مؤسسه معمولاً کند عوض می‌شود. تکرار در همان ماه بیشتر حافظهٔ نمرهٔ قبلی است. پس از یک تغییر روشن، مثل آیین‌نامهٔ جدید، تغییر مدیریت، یا شروع سال تحصیلی بعد، میانگین دوباره معنا دارد. تاریخ و نام مؤسسه را بنویسید. چون مرز ۴ و ۷ هم‌پوشان است، جابه‌جایی کوچک اطراف مرز را تغییر قطعی سطح حساب نکنید.

سلسله‌مراتب دانشگاه ایرانی، و هزینهٔ واقعی انتقاد، ممکن است نمره را محتاط کند. پایین آمدن میانگین گاهی وصف رویه است و گاهی احتیاط در جواب دادن. این پیمایش در کالج اجتماعی آمریکا ساخته شده و هنجار ایرانی ندارد.

پاسخ محرمانه است. در گروه آموزشی کوچک، شناسایی فرد از روی ترکیب جواب‌ها ممکن است. گزارش فقط وقتی به جمع می‌رسد که رضایت آزاد باشد و برگهٔ فردی نزد مدیر، کمیتهٔ ارتقا، یا همکار نماند.

این متن برای درک رویهٔ مؤسسه از نگاه هیئت علمی است. ممیزی حقوقی، تشخیص روان‌شناختی، و مبنای جذب، ارتقا یا تبدیل وضعیت نیست. هنجار منتشرشده‌ای برای این میانگین پیدا نشده و بازه‌های ۰ تا ۴، ۴ تا ۷ و ۷ تا ۱۰ در مرز هم‌پوشانی دارند.

برداشت شما از مؤسسه محرمانه است و بدون رضایتتان به مدیریت نشان داده نمی‌شود. اگر فضای کار به تهدید یا تلافی رسیده، به مرجع رسمی و مورد اعتماد دانشگاه مراجعه کنید؛ این میانگین به‌تنهایی سند پیگیری نیست.