سیاهه مدل تغییر اقلیم (CCM)

این صفحه نگرانی از تغییرات اقلیمی را می‌پرسد، نه یک فهرست کلی دربارهٔ محیط زیست. سیزده جمله دربارهٔ تمرکز، خواب، هیجان، کار و رابطه‌اند و می‌خواهند بدانند این تجربه‌ها چقدر برای شما درست‌اند.

مخاطب، بزرگسال است. نمره یک برچسب بیماری نمی‌سازد و فقط همان پاسخ‌ها را مرتب می‌کند تا ببینید موضوع کجا جا گرفته است.

این فرم، بخش اضطراب مقیاس کلیتون و کرازسیا در سال ۲۰۲۰ است. سیزده جمله، درگیری فکری و هیجانی را از افت کارکرد جدا می‌کند. جمله‌های تجربهٔ مستقیم بلایا و جمله‌های رفتار محیط‌زیستی در این نمره نیستند.

نسخهٔ فارسی را میکائیلی منیع و همکاران در سال ۲۰۲۶ بررسی کرده‌اند. متن جمله‌های این صفحه ترجمهٔ وفادار صورت انگلیسی است، چون متن فارسی مقاله در بازسازی در دسترس نبود. از آن بررسی عددی نقل نشده است.

هدف این است که ببینید نگرانی اقلیمی در فکر، خواب، کار و رابطه چقدر جا گرفته است. گزارش می‌تواند به انتخاب یک مرز کوچک برای خبر کمک کند، اگر خودتان بخواهید.

این ابزار برای نام‌گذاری یک مشکل روانی ساخته نشده و الگوهای فردی را فقط در حد همین جمله‌ها نشان می‌دهد.

این مقیاس ۱۳ جمله دارد. هشت جملهٔ نخست زیرمقیاس آسیب شناختی–هیجانی را می‌سازند و پنج جملهٔ پایانی زیرمقیاس آسیب کارکردی را. نمرهٔ کل، میانگین هر سیزده جمله است و هر زیرمقیاس هم میانگین جمله‌های خودش است، هر کدام از ۱ تا ۵.

برای هر جمله یکی از این گزینه‌ها را انتخاب می‌کنید: «هرگز»، «به‌ندرت»، «گاهی»، «اغلب» و «تقریباً همیشه». هیچ جمله‌ای معکوس نیست و هر سیزده جمله باید پاسخ داده شود. نمره، گستردگی یک بیماری را نشان نمی‌دهد و فقط تکرار همان تجربه‌ها را در پاسخ شما خلاصه می‌کند.

برای هر جمله بگویید این تجربه چقدر برای شما درست است. بازهٔ زمانی ثابتی در مقیاس منتشرشده ذکر نشده است؛ پرسش دربارهٔ تکرار درست بودن هر جمله برای شماست، نه دربارهٔ یک هفتهٔ خاص و نه دربارهٔ وضعیت همیشگی زندگی.

پاسخ نزدیک به همین روزها کافی است. لازم نیست جوابی بدهید که «باید» این‌طور باشید. اگر جمله‌ای را خالی بگذارید، میانگین همان مقیاس حساب نمی‌شود.

هر سه نمره میانگین‌اند و بین ۱ و ۵ قرار می‌گیرند. نمرهٔ بالاتر یعنی آن جمله‌ها در پاسخ شما بیشتر تکرار شده‌اند: برای نمرهٔ کل هر سیزده جمله، برای آسیب شناختی–هیجانی جمله‌های تمرکز و خواب و هیجان، و برای آسیب کارکردی جمله‌های کار و جمع.

برای این مقیاس خط برش منتشرشده‌ای وجود ندارد. سه بخش گزارش، یک‌سوم‌های مساوی همین دامنهٔ میانگین‌اند: از ۱ تا ۲٫۳۳، از ۲٫۳۴ تا ۳٫۶۶، و از ۳٫۶۷ تا ۵. این‌ها محدوده‌های خوانش همین سایت‌اند تا نمره خوانده شود، نه طبقه‌ای که سلامت را از مشکل جدا کند. دو سر هر بخش پهن، تجربهٔ یکسانی نیستند.

گزارش از خوداظهاری شما می‌آید و جای گفت‌وگو با روان‌شناس را نمی‌گیرد. یک خبر سنگین اخیر می‌تواند جواب را نسبت به ماه پیش جابه‌جا کند و ابزار این دو را از هم جدا نمی‌کند.

علت نگرانی اینجا پیدا نمی‌شود. تصویر، فقط وضعیت همین جمله‌ها در همین پاسخ است، نه تمام ذهن و نه تمام عملکرد شما.

می‌توان این نمره‌ها را کنار گفت‌وگو دربارهٔ خواب، فشار کار، یا اندوه آورد، اگر از قبل با مشاوری در تماس هستید. ترکیب با یک آزمون دیگر، تصویر را کامل نمی‌کند و فقط موضوع حرف را مشخص‌تر می‌کند.

اگر به مشاور مراجعه می‌کنید، کافی است بگویید کدام جمله بیشتر تکرار شده است. این صفحه جایگزین مصاحبه نیست.

برای این مقیاس فاصلهٔ تکرار منتشر نشده است. پر کردن دوباره در همان روز، اغلب همان جواب‌ها را برمی‌گرداند و چیز تازه‌ای نشان نمی‌دهد.

اگر روال خواب، کار یا خبر در زندگی‌تان عوض شد، آن وقت تکرار معنی‌دارتر است. تقویم ثابتی مثل چند ماه یک‌بار از خود مقیاس درنمی‌آید و اینجا ساخته نشده است.

دسترسی به خبر، تجربهٔ خشکسالی یا سیل، و شیوهٔ حرف زدن دربارهٔ اقلیم در خانواده‌ها یکی نیست. جمله‌ها کوشیده‌اند تجربهٔ مشترک را بپرسند، نه یک سبک زندگی خاص را.

شرایط منطقهٔ زندگی شما می‌تواند شدت دغدغه را عوض کند. این صفحه آن زمینه را نمی‌سنجد و جنسیت، تأهل یا داشتن فرزند را هم فرض نمی‌کند.

این متن آموزشی و برای خودشناسی است و تشخیص روان‌شناختی نمی‌گذارد. اگر تداخل با خواب، کار یا رابطه ادامه داشت، صحبت با متخصص سلامت روان می‌تواند مفید باشد.

اگر در خطر فوری هستید، اورژانس ۱۱۵ و اورژانس اجتماعی ۱۲۳ را در نظر بگیرید. برای خوانندهٔ زیر هجده سال، حرف زدن با یک والد، بزرگسال مورد اعتماد یا مشاور مدرسه مناسب‌تر از تنها ماندن با این نگرانی است.