مقیاس افشای خود جنسی (SSDS - ۱۹ گویه‌ای)

این صفحه جمع تصور شما از نوزده موقعیت فرضی است: گفتن موضوع جنسی در پرسش‌نامه، در مصاحبه، نزد پزشک، با دوست، در رابطه اگر باشد، و با پدر و مادر. عدد نمی‌گوید چه شخصیتی دارید و دربارهٔ رابطه یا خانواده حکم نمی‌دهد. فقط نشان می‌دهد آن موقعیت‌ها را چقدر تهدیدآمیز تصویر کرده‌اید تا بتوانید یک قدم کوچک و امن را از موقعیت‌های نامناسب جدا کنید.

فرم نوزده‌گویه‌ای را جوزف کاتانیا به همراه لوئیس مک‌درموت و لنس پولاک در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد تا معلوم شود سؤال جنسی روی کاغذ و در گفت‌وگوی روبه‌رو چقدر تهدیدآمیز به نظر می‌رسد. هدف اصلی، دیدن سوگیری پاسخ در پژوهش بود نه سنجیدن رضایت از زندگی مشترک. متن فارسی این صفحه برگردان وفادار همان موقعیت‌هاست. در منابع باز این بازسازی، نسخهٔ فارسیِ منتشرشده در نشریات علمی برای همین فرم پیدا نشد.

هدف، نقشهٔ همین تصورهاست: کدام خلوت یا کدام نقش شنونده سبک‌تر است و کدام سنگین‌تر. از این نقشه می‌توانید یک جملهٔ نوشته‌شده برای خودتان، یا در صورت نیاز یک یادداشت برای پزشک، انتخاب کنید. اگر رابطه‌ای امن در میان نباشد، گزارش از شما حرف زدن با همان شخص را نمی‌خواهد و دربارهٔ ماندن یا جدا شدن هم پیشنهادی ندارد.

نوزده موقعیت روی یک طیف پاسخ داده می‌شود: «بسیار آسان»، «نسبتاً آسان»، «تا حدی آسان»، «تا حدی دشوار»، «نسبتاً دشوار» و «بسیار دشوار»، با نمرهٔ ۱ تا ۶. هیچ گویه‌ای معکوس نیست. فقط یک نمرهٔ کل دارید که جمع همین نوزده عدد است و از ۱۹ تا ۱۱۴ جا دارد. پنج گروه سؤال، چینش دفترچه‌اند و نمرهٔ جدا نمی‌سازند. نمرهٔ بالاتر یعنی تهدید ادراک‌شده بیشتر است و نمرهٔ پایین‌تر یعنی آن تصور آسان‌تر بوده است. دستور منتشرشده همین است: جمع گویه‌ها، و نمرهٔ پایین‌تر یعنی تهدید کمتر.

سه محدوده از تقسیم دامنهٔ ۱۹ تا ۱۱۴ به سه بخش هم‌اندازه ساخته شده است: ۱۹ تا ۵۰، ۵۱ تا ۸۲، و ۸۳ تا ۱۱۴. این‌ها محدوده‌های خوانش همین سایت‌اند، نه خط برش منتشرشده و نه مقایسه با یک گروه مرجع. بخش پایین‌تر بیشتر به سمت آسان است، بخش میانی آمیخته است و بخش بالاتر بیشتر به سمت دشوار. در لبهٔ هر بخش، حال شما ممکن است به بخش کناری شبیه باشد. عنوان محدوده برچسب بالینی نیست.