پرسش‌نامهٔ کوتاه مقابله (Brief COPE، ۲۸ جمله)

۲۸

سنجه علمی

۷

دقیقه

۱۴۸٬۰۰۰

تومان

ورود و شروع کاوش درون

برای شرکت در آزمون ابتدا وارد شوید

نمونه گزارش آزمون

نگاهی کلی به آنچه در پایان خواهید دید

مشاهده ←

مقدمه

همهٔ ما در برابر سختی‌ها راه‌هایی برای کنار آمدن داریم: برخی دست به کار می‌شوند، برخی از دیگران دلداری می‌گیرند، برخی به دعا پناه می‌برند و برخی سعی می‌کنند فکرش را نکنند. این راه‌ها «مقابله» نامیده می‌شوند. شناختن راه‌های خود کمک می‌کند ببینید کدام برایتان سودمند بوده و کجا می‌توانید راه تازه‌ای امتحان کنید.

پژوهش‌ها نشان می‌دهند هیچ راه مقابله‌ای در همهٔ موقعیت‌ها بهترین نیست. وقتی موقعیت قابل‌تغییر است، دست به کار شدن و برنامه‌ریزی اغلب سودمندند؛ وقتی موقعیت تغییرناپذیر است، مانند سوگ یا بیماری درمان‌ناپذیر، پذیرش و حمایت عاطفی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. برخی راه‌ها، مانند انکار یا مصرف مواد، شاید در کوتاه‌مدت آرامش دهند اما در درازمدت با پریشانی بیشتر همراه‌اند.

دربارهٔ پرسش‌نامه

پرسش‌نامهٔ کوتاه مقابله (Brief COPE، ۲۸ جمله) را چارلز کارور در سال ۱۹۹۷ معرفی کرد؛ نسخهٔ کوتاه‌شدهٔ پرسش‌نامهٔ COPE که کارور، شی‌یر و وینتراب در سال ۱۹۸۹ ساخته بودند. ویژگی‌های نسخهٔ کوتاه در نمونه‌ای از بزرگسالانی گزارش شد که پس از طوفان اندرو در فلوریدا در حال بازسازی زندگی خود بودند. کارور این ابزار را برای پژوهش و آموزش بدون هزینه و بدون نیاز به اجازه در دسترس گذاشته است. ترجمهٔ فارسی جمله‌ها در این صفحه از متن انگلیسی منتشرشده برگردانده و ویرایش شده است.

هدف

هدف، شناختن راه‌هایی است که برای کنار آمدن با یک موقعیت دشوار به کار برده‌اید. نتیجه به شما نشان می‌دهد در سه گروه مقابلهٔ مسئله‌مدار، هیجان‌مدار و ناکارآمد چقدر فعال بوده‌اید، و کجا ممکن است راه‌های سودمندتری وجود داشته باشد.

این صفحه شما را دسته‌بندی نمی‌کند و برچسب «خوب» یا «بد» نمی‌زند. بیشتر مردم ترکیبی از هر سه گروه را به کار می‌برند. نتیجه نقطهٔ شروعی برای فکر کردن است: کدام راه‌ها به شما کمک کرده‌اند، کدام فقط فشار را عقب انداخته‌اند و کدام راه تازه ارزش امتحان کردن دارد.

ساختار

این پرسش‌نامه ۲۸ جمله دارد که ۱۴ راه مقابله را، هر کدام با دو جمله، می‌سنجند. هر جمله از ۱ («اصلاً») تا ۴ («زیاد») نمره می‌گیرد و هیچ جمله‌ای معکوس نیست.
این صفحه ۱۴ راه را در سه گروه گزارش می‌کند (گروه‌بندی کوپر و همکاران، ۲۰۰۸):
مقابلهٔ مسئله‌مدار، ۶ جمله: مقابلهٔ فعال (۲، ۷)، برنامه‌ریزی (۱۴، ۲۵)، حمایت ابزاری (۱۰، ۲۳)؛ دامنهٔ ۶ تا ۲۴.
مقابلهٔ هیجان‌مدار، ۱۰ جمله: پذیرش (۲۰، ۲۴)، حمایت عاطفی (۵، ۱۵)، شوخ‌طبعی (۱۸، ۲۸)، بازنگری مثبت (۱۲، ۱۷)، دین و معنویت (۲۲، ۲۷)؛ دامنهٔ ۱۰ تا ۴۰.
مقابلهٔ ناکارآمد، ۱۲ جمله: کناره‌گیری رفتاری (۶، ۱۶)، انکار (۳، ۸)، سرگرم کردن خود (۱، ۱۹)، سرزنش خود (۱۳، ۲۶)، مصرف مواد (۴، ۱۱)، تخلیهٔ هیجانی (۹، ۲۱)؛ دامنهٔ ۱۲ تا ۴۸.
نمرهٔ کل وجود ندارد.

مخاطبان

بزرگسالانی که با موقعیتی دشوار یا پرفشار روبه‌رو بوده‌اند و می‌خواهند راه‌های کنار آمدن خود را بشناسند؛ از جمله بیماران، مراقبان، کسانی که سوگ یا جدایی را تجربه کرده‌اند و کسانی که زیر فشار کاری یا مالی‌اند. جمله‌ها ساده‌اند و برای بیشتر بزرگسالان قابل‌فهم‌اند.

پاسخ‌دهنده باید بتواند یک موقعیت مشخص را در ذهن نگه دارد؛ برای کسی که در بحران حاد است، بهتر است ابتدا حمایت فوری فراهم شود و پرسش‌نامه بعداً پر شود.

کاربردهای پیشنهادی

این پرسش‌نامه در این موقعیت‌ها سودمند است:

پس از یک رویداد دشوار، برای شناخت راه‌های کنار آمدن خوددر مشاوره و روان‌درمانی، برای آغاز گفت‌وگو دربارهٔ مقابلهدر درمانگاه‌های بیماری‌های مزمن، برای شناخت نیازهای حمایتی بیمارانبرای مراقبان بیماران، برای دیدن نشانه‌های فرسودگیدر برنامه‌های مدیریت استرس، پیش و پس از آموزشدر پژوهش‌های سلامت و استرس

نتیجه را همیشه کنار گفت‌وگو و ارزیابی بالینی به کار ببرید.

کاربرد سازمانی

مراکز مشاوره، درمانگاه‌ها و برنامه‌های حمایت از مراقبان می‌توانند از این پرسش‌نامه برای شناخت نیازها و طراحی کمک مناسب استفاده کنند. نتیجه نباید برای استخدام، ارزیابی کارکنان یا قضاوت دربارهٔ افراد به کار رود، و پاسخ‌ها، به‌ویژه دربارهٔ مصرف مواد، باید محرمانه بمانند.

در برنامه‌های گروهی، گزارش‌ها فقط به‌صورت جمعی و بی‌نام ارائه شوند.

تفسیر نمره

هر گروه جداگانه خوانده می‌شود. پرسش‌نامهٔ کوتاه مقابله هنجار ایرانی ندارد و برای این گروه‌بندی هنجار جهانی یکسانی هم منتشر نشده است؛ پس این صفحه هر گروه را در دو سطح گزارش می‌کند که بر پایهٔ معنای گزینه‌ها (مقیاس پاسخ) تعیین شده‌اند، نه مقایسه با دیگران: میانگین پاسخ کمتر از ۲٫۵ «کمتر» و ۲٫۵ یا بیشتر «بیشتر».
مسئله‌مدار: ۶ تا ۱۴ کمتر، ۱۵ تا ۲۴ بیشتر.
هیجان‌مدار: ۱۰ تا ۲۴ کمتر، ۲۵ تا ۴۰ بیشتر.
ناکارآمد: ۱۲ تا ۲۹ کمتر، ۳۰ تا ۴۸ بیشتر.
نمونه: اگر در شش جملهٔ مسئله‌مدار پاسخ‌های ۳، ۴، ۲، ۳، ۳ و ۲ داده باشید، نمرهٔ شما ۱۷ است (۳ + ۴ + ۲ + ۳ + ۳ + ۲ = ۱۷) و در سطح «بیشتر» قرار می‌گیرد.
در کنار گروه‌ها، جمع هر جفت جمله (۲ تا ۸) را هم ببینید؛ به‌ویژه جفت مصرف مواد (۴ و ۱۱).

محدودیت‌ها

این پرسش‌نامه مقابله در یک موقعیت مشخص را می‌سنجد و نتیجه در موقعیت دیگری ممکن است متفاوت باشد. هر راه تنها با دو جمله سنجیده می‌شود. کارور خود ترکیب ثابتی برای گروه‌ها پیشنهاد نکرده و توصیه می‌کند ترکیب‌ها بر پایهٔ داده‌های هر پژوهش تعیین شوند؛ گروه‌بندی این صفحه از یک پژوهش روی مراقبان است. سطح‌ها بر پایهٔ مقیاس پاسخ‌اند و هنجار نیستند. پرسش‌نامه تلاش را می‌سنجد، نه اثر آن را. ترجمهٔ فارسی ویرایش‌شده است و در ایران به‌طور رسمی هنجاریابی نشده است.

ترکیب با ابزارهای دیگر

برای تصویر کامل‌تر، این پرسش‌نامه را می‌توان با ابزارهای سنجش استرس، افسردگی یا اضطراب همراه کرد؛ مقابله نشان می‌دهد چگونه با فشار کنار می‌آیید و آن ابزارها نشان می‌دهند این فشار چه اثری داشته است. برای مراقبان، همراهی با سنجش بار مراقبت سودمند است.

اگر نمرهٔ گروه ناکارآمد بالاست و هم‌زمان نشانه‌های افسردگی یا اضطراب دارید، گفت‌وگو با روان‌شناس یا پزشک گام بعدی مناسبی است.

* برای دیدن آزمون‌های مرتبط، به بلوک «آزمون‌های مرتبط» در پایین همین صفحه نگاه کنید.

بازآزمایی

مقابله با موقعیت و زمان تغییر می‌کند. پر کردن دوبارهٔ پرسش‌نامه چند هفته پس از گرفتن حمایت یا امتحان راه‌های تازه، یا در برابر موقعیت دشوار تازه، می‌تواند تغییر را نشان دهد. برای مقایسهٔ درست، هر بار همان موقعیت را در نظر بگیرید یا موقعیت تازه را یادداشت کنید تا بدانید تفاوت از کجا آمده است.

ملاحظات فرهنگی

در فرهنگ ایرانی، دین و معنویت، پیوندهای خانوادگی و آیین‌های جمعی منابع مهمی برای کنار آمدن‌اند و ممکن است نمرهٔ گروه هیجان‌مدار را بالا ببرند. از سوی دیگر، برخی هنجارها، مانند «مرد نباید گریه کند» یا «به روی خود نیاور»، ممکن است گرفتن حمایت عاطفی را دشوار کنند. دو جملهٔ مصرف مواد برای همهٔ پاسخ‌دهندگان پرسیده می‌شوند؛ پاسخ صادقانه به آن‌ها به تصویر درست کمک می‌کند و پاسخ‌ها محرمانه‌اند.

پرسش‌های رایج

این پرسش‌نامه چند جمله دارد؟

بیست‌وهشت جمله (۲۸) که ۱۴ راه مقابله را می‌سنجند.

چرا نمرهٔ کل ندارد؟

راه‌های مقابله گوناگون‌اند و کارور نمرهٔ کل پیشنهاد نکرده است.

این سه گروه از کجا آمده‌اند؟

از پژوهش کوپر و همکاران (۲۰۰۸) روی مراقبان افراد دچار آلزایمر.

آیا «ناکارآمد» یعنی کار بدی کرده‌ام؟

نه. این برچسب پژوهشی است و این راه‌ها اغلب واکنش طبیعی به فشار زیادند.

کدام موقعیت را در نظر بگیرم؟

موقعیتی دشوار که در هفته‌ها یا ماه‌های اخیر تجربه کرده‌اید.

آیا در موقعیت دیگری نتیجه‌ام فرق می‌کند؟

احتمالاً بله؛ مقابله به موقعیت بستگی دارد.

آیا این آزمون تشخیص می‌دهد؟

نه. راه‌های کنار آمدن را نشان می‌دهد و تشخیص نیست.

آیا پاسخ‌هایم محرمانه است؟

بله؛ به‌ویژه پاسخ‌های مربوط به مصرف مواد.

یادآوری

این نتیجه برای آگاهی شخصی است و تشخیص پزشکی یا روان‌شناختی نیست. اگر برای کنار آمدن به الکل یا مواد روی آورده‌اید، احساس درماندگی یا ناامیدی دارید، یا افکار آسیب به خود دارید، با صدای مشاور بهزیستی (۱۴۸۰) یا در شرایط اورژانسی با ۱۱۵ تماس بگیرید.

نظر یا پرسش‌تان را در مورد آزمون مطرح کنید

© ۱۴۰۵ پلتفرم خودشناسی دکتر مانی رفیعی — هم‌سفر امن شما در مسیر آگاهی و رشد شخصی