مقیاس تمایل چندبُعدی به خودکشی (MAST)

مقیاس تمایل چندبُعدی به خودکشی (MAST) یک ابزار روان‌سنجی تخصصی است که به جای بررسی یک‌بعدی تمایلات، ساختار پویای نگرش‌های انسان نسبت به زیستن و مرگ را ارزیابی می‌کند.

این آزمون بر پایه دیدگاه نظری چندبعدی به رفتارهای خودآسیب‌رسان توسعه یافته است. طبق این دیدگاه، گرایش به زندگی و مرگ پیوستارهای مجزا از یکدیگر هستند و تمایل فرد حاصل برهم‌کنش هم‌زمان چهار نگرش متضاد است.

آزمون MAST از ۳۰ گویه تشکیل شده است که چهار بعد مستقل را سنجش می‌کنند:
۱. کشش به زندگی (Attraction to Life): میزان میل به زیستن و امید به آینده.
۲. دل‌زدگی از زندگی (Repulsion by Life): میزان احساس رنج، فشار و رغبت نداشتن به ادامه زندگی.
۳. کشش به مرگ (Attraction to Death): نگاه مثبت، آرامش‌بخش یا حل‌کننده مشکلات به مقوله مرگ.
۴. ترس/دفع از مرگ (Repulsion by Death): میزان ترس از مرگ، نادانسته‌ها و احساس دافعه نسبت به آن.

در مواجهه با هر جمله، گزینه‌ای را انتخاب کنید که وضعیت روانی و نگرش واقعی شما را در حال حاضر نشان می‌دهد. سعی کنید از طیف کامل گزینه‌ها استفاده کرده و تنها در صورت عدم تمایل به اتخاذ موقت موضع، گزینه «نظری ندارم» را انتخاب کنید.

نمره کل خام آزمون در بازه ۳۰ تا ۱۵۰ قرار می‌گیرد. با این حال، تحلیل اصلی بر پایه پروفایل چهار نگرش (نمرات جداگانه در هر مولفه) صورت می‌گیرد تا میزان تعارض درونی و بالانس بین نیروهای جلب‌کننده و دفع‌کننده مشخص شود.

اگر در حال حاضر افکار جدی آسیب به خود دارید یا در شرایط بحران شدید روانی به سر می‌برید، لطفاً بلافاصله با مراکز مشاوره بحران یا اورژانس اجتماعی (مانند ۱۲۳ یا ۱۴۸۰ در ایران) تماس بگیرید. این پرسشنامه یک ابزار فوریتی نیست.

این مقیاس صرفاً ابزاری برای غربالگری شناختی و ارزیابی پروفایل نگرش‌هاست؛ لذا نباید به عنوان ابزار تشخیص قطعی خودکشی، ارزیابی خطر بالینی یا جایگزین مصاحبه جامع روان‌پزشکی استفاده شود.

نتایج حاصل از این آزمون صرفاً جنبه آگاهی‌بخشی و غربالگری اولیه دارد و جایگزین ارزیابی تخصصی روان‌پزشک یا روان‌شناس بالینی محسوب نمی‌شود.